(Μόνο σε αυτή τη χώρα που καίει τα δάση της για να βάλει στη θέση τους ντουβάρια και να κρατήσει ζωντανή τη
...
...
...
(*ακατάλληλη για ανηλίκους παροιμία*)
-Σε γ4μ0υν3, μάνα;
-Με ρωτούν, παιδάκι μου;
(Η ανατριχιαστική είδηση εδώ, και η
2007/06/29
Παροιμιολόγιο ΙΙ - της Πάρνηθας και της ΕΣΗΕΜΘ
"Να κόψουμε του παιδιόυ το χέρι να κάνουμε κουτάλι"
(Μόνο σε αυτή τη χώρα που καίει τα δάση της για να βάλει στη θέση τους ντουβάρια και να κρατήσει ζωντανή τηλαμογιοοικονομία της θα μπορούσε να γεννηθεί αυτή η παροιμία)
...
...
...
(*ακατάλληλη για ανηλίκους παροιμία*)
-Σε γ4μ0υν3, μάνα;
-Με ρωτούν, παιδάκι μου;
(Η ανατριχιαστική είδηση εδώ, και ημη αντίδραση του συλλόγου των δημοσιογράφων σχολιάζεται εδω.)
(Μόνο σε αυτή τη χώρα που καίει τα δάση της για να βάλει στη θέση τους ντουβάρια και να κρατήσει ζωντανή τη
...
...
...
(*ακατάλληλη για ανηλίκους παροιμία*)
-Σε γ4μ0υν3, μάνα;
-Με ρωτούν, παιδάκι μου;
(Η ανατριχιαστική είδηση εδώ, και η
2007/06/25
Atlas sucked
Δεν πίστευα αυτό που διάβασα, στις περιπλανήσεις μου στο δίκτυο.
"Το Atlas Shrugged είναι χειρότερο από το Anthem".
"Δεν είναι δυνατόν," σκέφτηκα. "Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει κάτι πιο κακογραμμένο από το Anthem.Εντάξει, μπορεί εκείνο το αλήστου μνήμης Gundam Wing fanfiction με την απίστευτη ατάκα 'amaryllis eyes'.' Αφού ανατρίχιασα λίγο στην ανάμνηση, με κυρίεψε η συνηθισμένη μου οξεία περιεργίτιδα κι έβαλα το μουλάρι να κατεβάζει μαζί με κάτι mp3 (οχι τίποτε ποιοτικό, Πυξ Λάξ ή Πλιάτσικα, ένα σουξεδάκι μιας καμπαρετζούς ονόματι Κάλας, το 'Ave Maria' κατέβαζα...).
Μετά απο μια ώρα κατέβασμα και πέντε σελίδες ανάγνωση, έβγαλα το συμπέρασμα ότι
είχαν απόλυτο δίκιο.
Ναι, ήταν δύνατον να γραφτεί κάτι χειρότερο απ'το Anthem και το fanfiction με τα μάτια αμαρυλλίδες.
Και το διάβαζα.
"Το Atlas Shrugged είναι χειρότερο από το Anthem".
"Δεν είναι δυνατόν," σκέφτηκα. "Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει κάτι πιο κακογραμμένο από το Anthem.
Μετά απο μια ώρα κατέβασμα και πέντε σελίδες ανάγνωση, έβγαλα το συμπέρασμα ότι
είχαν απόλυτο δίκιο.
Ναι, ήταν δύνατον να γραφτεί κάτι χειρότερο απ'το Anthem και το fanfiction με τα μάτια αμαρυλλίδες.
Και το διάβαζα.
2007/06/21
Variety gift II
---
Βασικό δεδομένο : Σε περίπτωση whistleblowing, ο whistleblower είναι εκείνος/η που θα κυνηγηθεί πρώτα. Στάνταρ.
---
Εκτός από την ομάδα
----
Κατάλαβα πολύ καλά γιατί οι ερασιτέχνες γιαπωνέζοι mangaka πίνουν νερό στο όνομα του openCanvas. Αν ασχολείστε με σχέδιο, είστε απο τους άτυχους που δουλεύουν παραθύρια, και βρίσκετε βαρύ το Photoshop και δύστροπο το Gimp, ρίχτε μια ματιά.
----
Τελικά όντως οι fundies, όποιας θρησκείας και να είναι, λένε τα πιό αστεία πράματα: Απο σχετικά νέο χριστιανόψυχο blog ανθολογώ δύο μικρά, αστεία μαργαριτάρια:Η λέξη θεός, απο που προέρχεται, νομίζετε;
(και σκίζουν οι γλωσσολόγοι τα πτυχία τους που νομιζαν ότι η λέξη "θεός" προέρχεται από το σανσκριτικό ινδοευρωπαϊκο Dyu=λάμψη και Dyaus pitar ο θεός-πατέρας του λαμπρού ουρανολυ που έγινε στα αρχαία ελληνικά εκτός από "θεός" και "Δίας" και "Σντέους"="Ζευς", και "Deus" στα λατινικά, "dieu" στα γαλλικά, "Tiw" στα γερμανικά... κατα τα άλλα άγνωστη η προέλευση... ω θεέ μου, πως κρατάς τα κεραμίδια ξεκάρφωτα;).
Να μια ερώτηση που δεν έχει απάντηση.
Η λέξη Θεός ναι μεν είναι αρχαία λέξη αλλά είναι αγνώστου ρίζας και προελεύσεως
Εκπληκτικό;
Ο Θεός είναι Απερίγραπτος και Ακατάληπτος, το ίδιο από ότι φαίνεται και η προέλευση του ονόματος του.
Α, και γιατί νομίζετε ότι η Παναγία ονομάστηκε Μαρία; Επειδή το "Μαρία" είναι ελληνική μεταγραφή του κοινού εβραϊκού γυναικείου ονόματος "Μαριάμ" ή "Μύριαμ" που ήταν το όνομα που της έδωσε ο μπαμπάς της; Λάθος, που έλεγε η Αλιφέρη, λάθος συμφωνείτε!Ο σοφός παππούλης που σε όλα απαντά σας αποκαλύπτει την αλήθεια:
Μ-αριάμ, για την αγνότητά της,
Α-βιγαία(πηγή χαράς), για την ταπείνωση & τη σωφροσύνη της,
Ρ-αχήλ(αμνάδα), για την ομορφιά της,
Ι-ουδήθ, για την ανδρειοφροσύνη & την πίστη της,
Ά-ννα(Θεία Χάρη), για την υπομονή της.
Πως το λέει το σκιουράκι; "Man, that's some goooooooood shit right there!"
----
Οι δικαστές τρελάθηκαν και μοιράζουν χρόνια και ισοβιές σα στραγάλια. Μάλλον τους έχει μείνει στοκ απο τον καιρό του Γιοσάκη και των κουμπαρούληδων...
(Η είδηση απο εδώ)
2007/06/20
Νέα απο την υπόθεση Blogme.gr
Ο Αντώνης Τσιπρόπουλος, απο ότι φαίνεται, δε θα δικαστεί αύριο. Δεν ξέρω, υπήρξε μια πρόβλεψη ότι η δίκη θα πάει σε αναβολή.
Κάτι δε μου πάει, πάντως. Πήγε ο πλασιέ σε αναβολή; Μαγειρεύει κάτι; Παίζεται κάτι άλλο;
Ίδωμεν.
Update: Η εξήγηση είναι πιο πεζή: απεργία δικηγόρων. (shouts to Prezatv)
Κάτι δε μου πάει, πάντως. Πήγε ο πλασιέ σε αναβολή; Μαγειρεύει κάτι; Παίζεται κάτι άλλο;
Ίδωμεν.
Update: Η εξήγηση είναι πιο πεζή: απεργία δικηγόρων. (shouts to Prezatv)
2007/06/19
Και μια και είναι μέρα στοιχημάτων η σημερινή...
...μετά απο αυτή την ανακοίνωση του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία προειδοποιεί για τους κινδύνους που εμπεριέχει για την επιστήμη το μεσαιωνικό ιδεολόγημα του δημιουργισμού (ειδικά στη νέα του μορφή, τον "ευφυή σχεδιασμό"*) , πότε περιμένετε ότι το γνωστό φαιό (με κυανόλευκες και ερυθρές ανταύγειες) τσίρκο θα εκδηλώσει την υποστήριξή του στις δημιουργιστικές και ευφυοσχεδιαστικές τερατολογίες;
Φέτος. (Συντελεστής: 3,6)
Όχι φέτος, αλλα μέσα στην επόμενη τετραετία θα δούμε σειρά άρθρων σε μια απο τις φυλλάδες του χώρου. (Συντελεστής:1,1)
Θα συνεχίσει απλά τα χτυπήματα κάτω απο τη ζώνη και τα χτυπήματα μέσω** τρίτων***. (Συντελεστής 2,1)
Ποτέ - απεναντίας θα τις καταδικάσει σαν νεοτάξ κατασκεύασμα, ενώ θα υπερασπιστεί την προοδευτικότητα της θεωρίας της Εξέλιξης. (Συντελεστής: 10,4)
*που δεν είναι τίποτε απ'τα δυό
**το link παραπέμπει σε ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ άρθρο της Livepedia. Όχι απλώς δεν διορθώθηκε η κατάσταση απο την τελευταία φορά που ασχολήθηκα, αλλά τοποθέτησαν τις τερατολογίες του "Ευφυούς Σχεδιασμου" σε ξεχωριστό άρθρο και στον κλάδο της Εξελικτικής Βιολογίας, αντί για τη Θρησκεία ή τη Μυθολογία όπου ανήκει.
***Το γνωστόν και μη εξαιρετέον άντρον τερατολογίας καιζωμοτομίας δογματικής έρευνας άρχισε και διολισθαίνει αγρίως προς τον Δημιουργισμό της Νέας Γης. Άξιοσημείωτo στη σελίδα: Οι τερατολογίες του γέροντος Παπαρϊσιου (so much for divine wisdom and inspiration).
Υ.Γ.: Ναι, εδώ μέσα κάνω έναν άλφα γκουγκλοβομβαρδισμό - θέλω να κλείσω πρώτο καζάνι πίσσα...
Υ.Γ.2: Γουιδ ε τίπ οβ δε χάτ του null.
Φέτος. (Συντελεστής: 3,6)
Όχι φέτος, αλλα μέσα στην επόμενη τετραετία θα δούμε σειρά άρθρων σε μια απο τις φυλλάδες του χώρου. (Συντελεστής:1,1)
Θα συνεχίσει απλά τα χτυπήματα κάτω απο τη ζώνη και τα χτυπήματα μέσω** τρίτων***. (Συντελεστής 2,1)
Ποτέ - απεναντίας θα τις καταδικάσει σαν νεοτάξ κατασκεύασμα, ενώ θα υπερασπιστεί την προοδευτικότητα της θεωρίας της Εξέλιξης. (Συντελεστής: 10,4)
*που δεν είναι τίποτε απ'τα δυό
**το link παραπέμπει σε ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ άρθρο της Livepedia. Όχι απλώς δεν διορθώθηκε η κατάσταση απο την τελευταία φορά που ασχολήθηκα, αλλά τοποθέτησαν τις τερατολογίες του "Ευφυούς Σχεδιασμου" σε ξεχωριστό άρθρο και στον κλάδο της Εξελικτικής Βιολογίας, αντί για τη Θρησκεία ή τη Μυθολογία όπου ανήκει.
***Το γνωστόν και μη εξαιρετέον άντρον τερατολογίας και
Υ.Γ.: Ναι, εδώ μέσα κάνω έναν άλφα γκουγκλοβομβαρδισμό - θέλω να κλείσω πρώτο καζάνι πίσσα...
Υ.Γ.2: Γουιδ ε τίπ οβ δε χάτ του null.
2007/06/18
Jeep creep (προσοχή- ακατάλληλο για κατόχους τζίπ)
(οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά περιστατικά είναι !εντελώς συμπτωματική)
Προάστιο της Αθήνας, στενοί δρόμοι με στροφές και καμπύλες πιο επικίνδυνες κι από αυτές της Σακίρα. Ένα φιατάκι εικοσαετίας ασθμαίνει σ'ενα στενό. Το οδηγεί μια κοπελιά, μικροϋπάλληλος κατα τα φαινόμενα. Πάει πολύ αργά - δεν έχει ορατότητα ο δρόμος. Σταματάει στο στόπ για να στρίψει και να βγεί στον κεντρικό δρόμο της συνοικίας. Κοιτάει αριστερά, δεν φαίνεται τίποτε στα τρία τετράγωνα. Ωραία;
Ωραία, να φύγουμε.
Ναι, καλά.
Δεν προλαβαίνει να βρεθεί ευθεία στο δρόμο. Ακούγεται φρένο και κορνάρισμα άγριο. Κοιτάει απ'τον καθρέφτη πίσω. Ενα πελώριο Βρανγκλερ, χρώματος βαθύ κυπαρισσί, με κάτι σίδερα στον προφυλακτήρα χοντρα ίσα με μιά γροθιά. Πώς πρόλαβε κι έφτασε εκεί; Κάνει τον πολλαπλασιασμό - τι άλλο κάνει στη δουλειά της; Τρία τετράγωνα σε λίγα δευτερόλεπτα - πώς στο διάολο; Ή γκαζωμένος ερχόταν απο τη μεγάλη στροφή, ή έστριψε απο τη δεύτερη παράλληλο... αλλά και πάλι;
Καλά και τον γλίτωσε το σοδομισμό από αυτά τα σίδερα, δε θα'μενε ούτε η ίδια ούτε το φιατάκι.
Απο τον καθρέφτη κοιτάει τους επιβάτες του τζίπ. Ο ένας έχει ξυρισμένο κεφάλι, ο άλλος crew cut. Απο πίσω ένας εσχατόγερος κραδαίνει απειλητικά μια μαγκούρα. Στη γωνιά του παρμπρίζ γυαλίζει ένα σήμα που μοιάζει στρατιωτικό. Η κοπελιά νιώθει ότι την έκατσε τη βάρκα. Υπάρχει ένα στόπ παρακάτω που δεν μπορεί - και να ήθελε- να το παραβιάσει. Συνεχίζει, χωρίς να κοιτάξει πίσω της ενώ το τζίπ κορνάρει σαν το διάολο.
Ιδρώνει κι ας έχει ψοφόκρυο. Τι θα γίνει μόλις σταματήσει στο στόπ; Απο τον κεντρικό δρόμο έρχονται κι έρχονται κι έρχονται αμάξια. Αφηρημένα τσεκάρει τις ασφάλειες στις πόρτες. Κλειστές - πάλι καλά. Το τζάμι είναι λίγο κατεβασμένο, το ανεβάζει με το στανιό. Τελείωσε, μόλις μαζέψει λεφτά για το επόμενο αμάξι, το σίγουρο είναι ότι θα βάλει κεντρικό κλείδωμα και ηλεκτρικά παράθυρα να μην ψάχνει και ψάχνεται.
Και το τζίπ εξακολουθεί να κορνάρει. Ηδη ο κόσμος άρχισε να κοιτάει περίεργα. Λίγα μέτρα για το στόπ.
Σταματάει.
Σταματάει και το τζίπ. Βγαίνει ο crew cut. Πηγαίνει δίπλα στο αμάξι και του τραβάει μια κλωτσιά. Είναι ξύπνιος πάντως - δεν τραβάει κλωτσιά στη λαμαρίνα αλλά στη ρόδα. Ουρλιάζει.
"Μωρή μαλάκω, γιατί δε σταμάτησες στο στόπ;"
Η κοπελιά πολύ θα ήθελε να του απαντήσει ότι σταμάτησε, και ότι δεν φταίει αυτή αν αυτός το έχει δει γκαζοκίλερ και πιστεύει ότι επειδή έχει την τζιπούρα όλοι θα πρέπει να περιμένουν για να περάσει η εκλαμπρότητά του. Πολύ θα ήθελε να του απαντήσει ότι είναι τζάμπα μάγκας για να τα βάζει με μια κοπελιά μισή μερίδα. Πολλά θα ήθελε να του πει, αλλά ξέρει ότι δεν μπορεί να τα βάλει με τρελλούς. Και τον κοιτάει μια στιγμη, απλά τον κοιτάει. Δεν της αρέσει αυτό που βλέπει και αποφασίζει να μη μιλήσει - θα τα κάνει χειρότερα.
"Μωρή αναρχικό, μαστουρωμένο είσαι;"
Τώρα μάλιστα. Δεν φτάνει που είναι τζιπόκαβλος, για να θεωρεί το "αναρχικός" βρισιά -που η ίδια το θεωρεί μια καθ'όλα θεμιτή πολιτική τοποθέτηση- πρόκειται κατα ενενηνταεννιά τοις εκατό για καραδέξιο. Αν λάβουμε υπόψη το στρατόκαυλο κούρεμα και το σήμα του στρατιωτικού, παίζει πολύ-πολύ σοβαρά να έχει να κάνει με φασισταριό του κερατά. Μέσα στο κεφάλι της ακούει ιεροψάλτες να ψάλλουν "Την επουτσίσαμε" σε ήχο άλφα πλάγιο.
Δεύτερη κλωτσια στη ρόδα, το αμάξι τραντάζεται. Ο κοντοκουρεμένος ωρύεται.
"Μωρή χαπακωμένη, βγές έξω, να πάμε τώρα στην αστυνομία".
Αυτή χαπακωμένη; Does not compute. Το μόνο χαπάκι που ξέρει τα τελευταία πέντε χρόνια είναι το Παναντόλ το κόκκινο το αναβράζον, που πολύ θα ήθελε να το έχει τώρα, γιατί κάτι αρχίζει να χτυπάει πίσω απο τα μηλίγγια της. Εν πάσει περιπτώσει, ούτε χαπακωμένη είναι, ούτε ηλίθια για ν'ανοίξει την πόρτα και να βγεί κατευθείαν στα χέρια του τραμπούκου. Αν θέλει, ας της κάνει μήνυση.
Έχει ήδη κάτσει ένα άνοιγμα στην κυκλοφορία, οπότε σηκώνεται και φεύγει. Μέχρι να μπεί ο παπάρας και να βάλει μπρός το τζίπ, θα έχει ξανακλείσει το άνοιγμα και θα έχουν μπει ήδη ανάμεσά τους κάμποσα αυτοκίνητα.
Ναι, καλά. Dream on.
Ο τραμπούκος δεν μπαίνει, ακολουθεί τρέχοντας το αυτοκίνητο που δεν μπορεί να βάλει ταχύτητα γιατί ακολουθεί και άλλο στόπ. Απο πίσω και το τζίπ, κορνάροντας σε όλη τη διαδρομή.
Ξανά στόπ. Αμάξια έρχονται απο τη λεωφόρο για τον κεντρικό δρόμο της συνοικίας. Ο τραμπούκος ξαναφτάνει το φιατάκι. Αλλη μια ξεγυρισμένη κλωτσιά και σίγουρα κάτι σπάει μέσα στ'αμάξι γιατί ακούγεται ένας περίεργος θόρυβος.
"Μωρή πρεζάκι, δεν με ακούς;"
Προφανώς το φασιστόμουτρο θεωρεί ότι είναι ακόμα στον στρατό του και ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να του απαντάνε, κατα προτίμηση χτυπώντας προσοχή. Επειδή όμως η κοπελιά δεν ξέρει απο στρατά, δεν βρίσκει το λόγο να του απαντήσει. Άσε που δεν μπορεί να χτυπήσει προσοχή παρά βγαίνοντας απ'το αυτοκίνητο και φοβάται να βγεί. Πραγματικά φοβάται.
Δεύτερο άνοιγμα, και τώρα, ευτυχώς ανάμεσά τους μπαίνουν αμάξια. Η κοπελιά στρίβει σ'ένα στενό. Δεν κοιτάει πίσω. Πηγαίνει σαν το Θησέα στο Λαβύρινθο, στροφές και κόντρα στροφές, μούσκεμα στον ιδρώτα, και στην πέμπτη ή έκτη στροφή κοιτάει πίσω της.
Ευτυχώς, τζίπ δεν βλέπει πια.
Για ένα μήνα αλλάζει το δρομολόγιό της για να μήν ξαναπεράσει από την περιοχή.
Και απο τότε, μόλις βλέπει τζιπ Βράνγκλερ, θέλει να το κλωτσήσει.
Προάστιο της Αθήνας, στενοί δρόμοι με στροφές και καμπύλες πιο επικίνδυνες κι από αυτές της Σακίρα. Ένα φιατάκι εικοσαετίας ασθμαίνει σ'ενα στενό. Το οδηγεί μια κοπελιά, μικροϋπάλληλος κατα τα φαινόμενα. Πάει πολύ αργά - δεν έχει ορατότητα ο δρόμος. Σταματάει στο στόπ για να στρίψει και να βγεί στον κεντρικό δρόμο της συνοικίας. Κοιτάει αριστερά, δεν φαίνεται τίποτε στα τρία τετράγωνα. Ωραία;
Ωραία, να φύγουμε.
Ναι, καλά.
Δεν προλαβαίνει να βρεθεί ευθεία στο δρόμο. Ακούγεται φρένο και κορνάρισμα άγριο. Κοιτάει απ'τον καθρέφτη πίσω. Ενα πελώριο Βρανγκλερ, χρώματος βαθύ κυπαρισσί, με κάτι σίδερα στον προφυλακτήρα χοντρα ίσα με μιά γροθιά. Πώς πρόλαβε κι έφτασε εκεί; Κάνει τον πολλαπλασιασμό - τι άλλο κάνει στη δουλειά της; Τρία τετράγωνα σε λίγα δευτερόλεπτα - πώς στο διάολο; Ή γκαζωμένος ερχόταν απο τη μεγάλη στροφή, ή έστριψε απο τη δεύτερη παράλληλο... αλλά και πάλι;
Καλά και τον γλίτωσε το σοδομισμό από αυτά τα σίδερα, δε θα'μενε ούτε η ίδια ούτε το φιατάκι.
Απο τον καθρέφτη κοιτάει τους επιβάτες του τζίπ. Ο ένας έχει ξυρισμένο κεφάλι, ο άλλος crew cut. Απο πίσω ένας εσχατόγερος κραδαίνει απειλητικά μια μαγκούρα. Στη γωνιά του παρμπρίζ γυαλίζει ένα σήμα που μοιάζει στρατιωτικό. Η κοπελιά νιώθει ότι την έκατσε τη βάρκα. Υπάρχει ένα στόπ παρακάτω που δεν μπορεί - και να ήθελε- να το παραβιάσει. Συνεχίζει, χωρίς να κοιτάξει πίσω της ενώ το τζίπ κορνάρει σαν το διάολο.
Ιδρώνει κι ας έχει ψοφόκρυο. Τι θα γίνει μόλις σταματήσει στο στόπ; Απο τον κεντρικό δρόμο έρχονται κι έρχονται κι έρχονται αμάξια. Αφηρημένα τσεκάρει τις ασφάλειες στις πόρτες. Κλειστές - πάλι καλά. Το τζάμι είναι λίγο κατεβασμένο, το ανεβάζει με το στανιό. Τελείωσε, μόλις μαζέψει λεφτά για το επόμενο αμάξι, το σίγουρο είναι ότι θα βάλει κεντρικό κλείδωμα και ηλεκτρικά παράθυρα να μην ψάχνει και ψάχνεται.
Και το τζίπ εξακολουθεί να κορνάρει. Ηδη ο κόσμος άρχισε να κοιτάει περίεργα. Λίγα μέτρα για το στόπ.
Σταματάει.
Σταματάει και το τζίπ. Βγαίνει ο crew cut. Πηγαίνει δίπλα στο αμάξι και του τραβάει μια κλωτσιά. Είναι ξύπνιος πάντως - δεν τραβάει κλωτσιά στη λαμαρίνα αλλά στη ρόδα. Ουρλιάζει.
"Μωρή μαλάκω, γιατί δε σταμάτησες στο στόπ;"
Η κοπελιά πολύ θα ήθελε να του απαντήσει ότι σταμάτησε, και ότι δεν φταίει αυτή αν αυτός το έχει δει γκαζοκίλερ και πιστεύει ότι επειδή έχει την τζιπούρα όλοι θα πρέπει να περιμένουν για να περάσει η εκλαμπρότητά του. Πολύ θα ήθελε να του απαντήσει ότι είναι τζάμπα μάγκας για να τα βάζει με μια κοπελιά μισή μερίδα. Πολλά θα ήθελε να του πει, αλλά ξέρει ότι δεν μπορεί να τα βάλει με τρελλούς. Και τον κοιτάει μια στιγμη, απλά τον κοιτάει. Δεν της αρέσει αυτό που βλέπει και αποφασίζει να μη μιλήσει - θα τα κάνει χειρότερα.
"Μωρή αναρχικό, μαστουρωμένο είσαι;"
Τώρα μάλιστα. Δεν φτάνει που είναι τζιπόκαβλος, για να θεωρεί το "αναρχικός" βρισιά -που η ίδια το θεωρεί μια καθ'όλα θεμιτή πολιτική τοποθέτηση- πρόκειται κατα ενενηνταεννιά τοις εκατό για καραδέξιο. Αν λάβουμε υπόψη το στρατόκαυλο κούρεμα και το σήμα του στρατιωτικού, παίζει πολύ-πολύ σοβαρά να έχει να κάνει με φασισταριό του κερατά. Μέσα στο κεφάλι της ακούει ιεροψάλτες να ψάλλουν "Την επουτσίσαμε" σε ήχο άλφα πλάγιο.
Δεύτερη κλωτσια στη ρόδα, το αμάξι τραντάζεται. Ο κοντοκουρεμένος ωρύεται.
"Μωρή χαπακωμένη, βγές έξω, να πάμε τώρα στην αστυνομία".
Αυτή χαπακωμένη; Does not compute. Το μόνο χαπάκι που ξέρει τα τελευταία πέντε χρόνια είναι το Παναντόλ το κόκκινο το αναβράζον, που πολύ θα ήθελε να το έχει τώρα, γιατί κάτι αρχίζει να χτυπάει πίσω απο τα μηλίγγια της. Εν πάσει περιπτώσει, ούτε χαπακωμένη είναι, ούτε ηλίθια για ν'ανοίξει την πόρτα και να βγεί κατευθείαν στα χέρια του τραμπούκου. Αν θέλει, ας της κάνει μήνυση.
Έχει ήδη κάτσει ένα άνοιγμα στην κυκλοφορία, οπότε σηκώνεται και φεύγει. Μέχρι να μπεί ο παπάρας και να βάλει μπρός το τζίπ, θα έχει ξανακλείσει το άνοιγμα και θα έχουν μπει ήδη ανάμεσά τους κάμποσα αυτοκίνητα.
Ναι, καλά. Dream on.
Ο τραμπούκος δεν μπαίνει, ακολουθεί τρέχοντας το αυτοκίνητο που δεν μπορεί να βάλει ταχύτητα γιατί ακολουθεί και άλλο στόπ. Απο πίσω και το τζίπ, κορνάροντας σε όλη τη διαδρομή.
Ξανά στόπ. Αμάξια έρχονται απο τη λεωφόρο για τον κεντρικό δρόμο της συνοικίας. Ο τραμπούκος ξαναφτάνει το φιατάκι. Αλλη μια ξεγυρισμένη κλωτσιά και σίγουρα κάτι σπάει μέσα στ'αμάξι γιατί ακούγεται ένας περίεργος θόρυβος.
"Μωρή πρεζάκι, δεν με ακούς;"
Προφανώς το φασιστόμουτρο θεωρεί ότι είναι ακόμα στον στρατό του και ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να του απαντάνε, κατα προτίμηση χτυπώντας προσοχή. Επειδή όμως η κοπελιά δεν ξέρει απο στρατά, δεν βρίσκει το λόγο να του απαντήσει. Άσε που δεν μπορεί να χτυπήσει προσοχή παρά βγαίνοντας απ'το αυτοκίνητο και φοβάται να βγεί. Πραγματικά φοβάται.
Δεύτερο άνοιγμα, και τώρα, ευτυχώς ανάμεσά τους μπαίνουν αμάξια. Η κοπελιά στρίβει σ'ένα στενό. Δεν κοιτάει πίσω. Πηγαίνει σαν το Θησέα στο Λαβύρινθο, στροφές και κόντρα στροφές, μούσκεμα στον ιδρώτα, και στην πέμπτη ή έκτη στροφή κοιτάει πίσω της.
Ευτυχώς, τζίπ δεν βλέπει πια.
Για ένα μήνα αλλάζει το δρομολόγιό της για να μήν ξαναπεράσει από την περιοχή.
Και απο τότε, μόλις βλέπει τζιπ Βράνγκλερ, θέλει να το κλωτσήσει.
2007/06/16
...
Αμπού Γκράιμπ - έτσι δεν λέγεται στα αραβικά αυτό που λέγεται στο ΕΛλαδιστάν "αστυνομικό τμήμα"?
Περισσότερα:
http://lidasweblog.wordpress.com/2007/06/16/ellada-exeis-talento/
http://www.nylon.gr/?p=1153
http://gmargari.wordpress.com/2007/06/16/vasanismos-metantastwn/
http://lianokladi01.blogspot.com/2007/06/2.html (context 1)
http://blog.dontkissthefrog.net/2007/06/08/cops/ (context 2)
...αν δεν ήταν βέβαια μετανάστες αλλά ΚΑΦ.ΕΛΛ.Οι με τζιπούρα, ζάχαρη θα την περνούσαν...
Περισσότερα:
http://lidasweblog.wordpress.com/2007/06/16/ellada-exeis-talento/
http://www.nylon.gr/?p=1153
http://gmargari.wordpress.com/2007/06/16/vasanismos-metantastwn/
http://lianokladi01.blogspot.com/2007/06/2.html (context 1)
http://blog.dontkissthefrog.net/2007/06/08/cops/ (context 2)
...αν δεν ήταν βέβαια μετανάστες αλλά ΚΑΦ.ΕΛΛ.Οι με τζιπούρα, ζάχαρη θα την περνούσαν...
2007/06/08
2007/06/07
Xubuntu Feisty Fawn - Δυό ανταρκτικά σέντσια.
Το ξέρω, είμαι διεστραμμένο όν. Έχω ένα βίτσιο με τα μινιμαλιστικά περιβάλλοντα και προγράμματα. Οπότε, θέλοντας να δοκιμάσω τον Φαύνο, είπα: "Αφού δοκίμασα το Ubuntu και το Kubuntu, γιατί δεν δοκιμάζω το Xubuntu?" κι εποίησα.
Να πω την αμαρτία μου, δεν έπεσα και τ'ανάσκελα. Το Xfce είναι συμπαθητικό και κάνει ότι το θέλω να κάνει, άσε που γενικά δεν μου αρέσει το desktop να είναι λατέρνα. Δεν είχε σκριπτάκια Easy Ubuntu αλλα τουλάχιστον, αυτή τη φορά κατέβαζε από τη μαμά του τον επίσημο οδηγό της Nvidia, πράγμα που δεν με χάλασε καθόλου. Άλλη τρελη αλλαγή δεν είδα σε ταχύτητες φορτώματος, ούτε κάτι που θα μ'έκανε να παρατήσω το Dapper και να περάσω στο Fawn. Ακόμα.
Εκείνο που με έφτιαξε είναι ότι το Inkscape ανέβηκε στο 0.45 (και ναί, είχες δίκιο J, το gaussian blur είναι όντως πολύ σπέσιαλ) και επιτέλους, μπήκε στα repositories το synfig, το οποίο πολύ μου άρεσε όπως το έβλεπα, αλλά για να το κάνεις compile έβγαζες το χτικιό με τα dependencies κι AN (εγώ προσωπικά δεν τα καταφερα). Το Gimp δεν το πολυέψαξα γιατί δεν είχα τη δύναμη (κοινώς σκυλοβαριόμουν) να φορτώσω τα απαραίτητα για την ταμπλέτα. Η αλεπού της φωτιάς δεν πρόσεξα σε τι έκδοση ήταν, νομιζω την είχαν ανεβάσει, αλλά δεν είδα κάτι εξαιρετικό.
Τελικό verdict? Θα το κρατήσω στο δίσκο, αλλά δε θα το κάνω το βασικό μου σύστημα. Θα το έχω για δουλειά με γραφικά, κυρίως λόγω νέου Inkscape και synfig.
update: ακυρον για την ταμπλέτα - το Xubuntu τα είχε έτοιμα απ' τη μαμά του.
Να πω την αμαρτία μου, δεν έπεσα και τ'ανάσκελα. Το Xfce είναι συμπαθητικό και κάνει ότι το θέλω να κάνει, άσε που γενικά δεν μου αρέσει το desktop να είναι λατέρνα. Δεν είχε σκριπτάκια Easy Ubuntu αλλα τουλάχιστον, αυτή τη φορά κατέβαζε από τη μαμά του τον επίσημο οδηγό της Nvidia, πράγμα που δεν με χάλασε καθόλου. Άλλη τρελη αλλαγή δεν είδα σε ταχύτητες φορτώματος, ούτε κάτι που θα μ'έκανε να παρατήσω το Dapper και να περάσω στο Fawn. Ακόμα.
Εκείνο που με έφτιαξε είναι ότι το Inkscape ανέβηκε στο 0.45 (και ναί, είχες δίκιο J, το gaussian blur είναι όντως πολύ σπέσιαλ) και επιτέλους, μπήκε στα repositories το synfig, το οποίο πολύ μου άρεσε όπως το έβλεπα, αλλά για να το κάνεις compile έβγαζες το χτικιό με τα dependencies κι AN (εγώ προσωπικά δεν τα καταφερα). Το Gimp δεν το πολυέψαξα γιατί δεν είχα τη δύναμη (κοινώς σκυλοβαριόμουν) να φορτώσω τα απαραίτητα για την ταμπλέτα. Η αλεπού της φωτιάς δεν πρόσεξα σε τι έκδοση ήταν, νομιζω την είχαν ανεβάσει, αλλά δεν είδα κάτι εξαιρετικό.
Τελικό verdict? Θα το κρατήσω στο δίσκο, αλλά δε θα το κάνω το βασικό μου σύστημα. Θα το έχω για δουλειά με γραφικά, κυρίως λόγω νέου Inkscape και synfig.
update: ακυρον για την ταμπλέτα - το Xubuntu τα είχε έτοιμα απ' τη μαμά του.
2007/06/05
Τρείς ηλίθιες ερωτήσεις...
-Όταν, πρίν απο τρία χρόνια, το άκουσμα του εθνικού ύμνου συνοδευόταν από συνθήματα του στύλ "είναι βαριά-βαριά η π0υτσ4 του τσολιά"/"είναι μεγάλη και είναι ωραία, η ψ0λ1, η ψ0λ1 του Χαριστέα"/ "σηκωσέ το το γ4μημ3ν0 δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω" και άλλα τέτοια χαριτωμένα, δεν είχαμε προσβολή εθνικού συμβόλου;
-Όταν οι βάζελοι (είναι και ομάδα μου, γμτ κερατό μου...) τραγουδάνε εν χορώ το "Σε γνωρίζω απ'τα κουρέλια που'ναι ερυθρόλευκα κτλ.κτλ." στο σκοπό του Εθνικού ύμνου, γιατί δεν κάνει ντου η Αστυνομία για να τους συλλάβει; Δεν εξευτελίζεται έτσι η έννοια του εθνικού ύμνου;
-Όταν η ελληνική σημαία χρησιμοποιείται σαν αποσμητικό χώρου (η εικόνα δανεισμένη από το Sociothoughts) ή διακοσμητικό σε μπλουζάκι (πάνω σε σημαντική ερωτογενή ζώνη του γυναικείου σώματος - για να το πω σεμνα) δεν έχουμε εξευτελισμό του συμβόλου και μάλιστα σοβαρότατο γιατί υπάρχει ρητή πρόβλεψη του νόμου για τη σημαία;
Και για να σοβαρευτώ λίγο:
Ειλικρινά δεν μου άρεσε το βίντεο - τον βρήκα τον συμβολισμό του χονδροειδή (αν και υπάρχουν στιγμές όπου δε θα διαφωνούσα με το συμπέρασμα). Εκείνο το οποίο με τρομάζει και με εξοργίζει είναι η δουλική υποταγή της Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης στην ακροδεξια "Αστυνομία Σύμβασης". Δεν τη λέω πιά "Αστυνομία Ηθικής κι Αισθητικής" γιατί η ηθική και η αισθητική που επιβάλλεται έξωθεν χάνουν το νόημά τους και γίνονται απλά συμβάσεις.
Το ότι βλέπω το πώς η σύμβαση καταλήγει στο κιτς και τη βαρβαρότητα είναι άλλο, πολύ μεγάλο πακέτο και δεν νιώθω ότι μπορώ να το ανοίξω τώρα...
Περισσότερα ενδεικτικά εδώ (το κοπρολαγνικό παραλήρημα του εθναμύντορος troll είναι αποκαλυπτικό της νοοτροπίας του χώρου), εδώ(με πολλά-πολλά links), εδώ (με εθνικιστικό wank galore στα σχόλια), εδώ, εδώ (post αναφοράς) και πολλά ων ουκ έστι αριθμός...
Η ηλεκτρονική έκθεση-αντίδραση είναι εδώ.
update: Το artlogokrisia με τα πρώτα trollοφτυσίματα έσβησε τα σχόλια. Υποκρισία; Όχι, μάλλον άγνοια του χώρου, υπερβολική ευθιξία και έλλειψη ψυχραιμίας. Κρίμα, καλύτερη απόδειξη των λεγομένων τους δε θα βρίσκανε...
update2: 136 σχόλια στο πρώτο λίνκ post του Ροϊδη- μήπως πρέπει σιγά-σιγά φίλοι μου να σταματήσετε να ταϊζετε το troll, μπάς και φύγει και σταματήσει να γεμίζει το post με βερβελιές;
update3: 193+ σχόλια στου Ροϊδη - Thanx του Hari. Το τρολλίδιον επιμένει, εγώ δεν θέλω ν'ασχοληθώ πλέον. Απο τους μουρλούς φάν του ΕΛλαδιστάν προτιμώ τους μουρλούς φάν του Χάρι Πόττερ που είναι ακίνδυνοι και έχουν και πιο πολλη πλάκα.
2007/06/03
Τα αιδοία παίζει...
Σε αυτή τη χώρα, ως έλεγε και ο Κωστάκης ο Α, ο Θείος του Ανιψιού Κωστάκη του Βου, υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δε γίνονται και πράγματα που γίνονται και δε λέγονται.
Ενα από τα δεύτερα είναι το ότι η Ελλάδα αυτοϊκανοποιείται ελληνορθοδόξως και πατριδαμυντορικώς, όσο τα παιδιά της πεθαίνουν τζάμπα και βερεσέ.
Και επειδή σαν χώρα της λαμογιάς αξιολογούμε τη μόστρα πιο πολύ από την ουσία, λογικό είναι ο εξευτελισμός ενός συμβόλου να αξιολογείται ως κρίσιμος και η καταστροφή της ζωης ενός νέου ανθρώπου με δυνατότητες σαν παράπλευρη απώλεια (τι φριχτός όρος αλήθεια...). Ναι, λές και σκοτείνιασε ο ήλιος, μου κόπηκε το νερό και μου ξεράθηκαν τα λάχανα επειδή κάποια αποφάσισε να εικονογραφήσει αυτό που όλα τα καφενεία και τα πηγαδάκια απανταχού της χώρας έχουν πάρει χαμπάρι: Ότι η χώρα μαλακίζεται συστηματικά.
Αλλά είπαμε, πράγματα που γίνονται και δε λέγονται.
Btw, αν θέλετε να μην εξευτελίζεται η χώρα μας, κοιτάξτε πρώτα να φτιάξετε αξιοπρεπές σύστημα υγείας προσιτό στο λαό για να μην ψοφάμε σαν τα σκυλιά και αξιοπρεπή εκπαίδευση για να μην γινόμαστε νούμερα διεθνώς. Αυτά είναι η ξεφτίλα η παγκόσμια, κυρίες και κύριοι, όχι ένα μνι σε βίντεο.
Ενα από τα δεύτερα είναι το ότι η Ελλάδα αυτοϊκανοποιείται ελληνορθοδόξως και πατριδαμυντορικώς, όσο τα παιδιά της πεθαίνουν τζάμπα και βερεσέ.
Και επειδή σαν χώρα της λαμογιάς αξιολογούμε τη μόστρα πιο πολύ από την ουσία, λογικό είναι ο εξευτελισμός ενός συμβόλου να αξιολογείται ως κρίσιμος και η καταστροφή της ζωης ενός νέου ανθρώπου με δυνατότητες σαν παράπλευρη απώλεια (τι φριχτός όρος αλήθεια...). Ναι, λές και σκοτείνιασε ο ήλιος, μου κόπηκε το νερό και μου ξεράθηκαν τα λάχανα επειδή κάποια αποφάσισε να εικονογραφήσει αυτό που όλα τα καφενεία και τα πηγαδάκια απανταχού της χώρας έχουν πάρει χαμπάρι: Ότι η χώρα μαλακίζεται συστηματικά.
Αλλά είπαμε, πράγματα που γίνονται και δε λέγονται.
Btw, αν θέλετε να μην εξευτελίζεται η χώρα μας, κοιτάξτε πρώτα να φτιάξετε αξιοπρεπές σύστημα υγείας προσιτό στο λαό για να μην ψοφάμε σαν τα σκυλιά και αξιοπρεπή εκπαίδευση για να μην γινόμαστε νούμερα διεθνώς. Αυτά είναι η ξεφτίλα η παγκόσμια, κυρίες και κύριοι, όχι ένα μνι σε βίντεο.
2007/06/01
Για την Αμαλία
«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)
«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)
Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.
Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.
Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.
«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»
Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ
* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ
* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.
* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ
ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
