Κάποτε, πρίν απο κάμποσα χρόνια, είχα γοητευτεί απο το κίνημα της ρωμιοσύνης. Πίστευα ότι όλη η κακοδαιμονία αυτής της έρμης χώρας οφειλόταν στο ότι απαρνήθηκε την αληθινή ορθοδοξία για χάρη του δυτικόφερτου φονταμενταλισμού. Διάβαζα Γιανναρά, "NEMECIN" και κάποια στιγμή, μόλις έμαθα για μια κριτική του Φασισμού απο την ορθόδοξη σκοπιά, πήρα το βιβλίο. Λεγόταν "Η τρίτη ιδεολογία και η ορθοδοξία", την είχε γράψει ένας μυστήριος ονόματι Δημήτρης Κιτσίκης (γιός του γνωστού Νικολάου Κιτσίκη όπως έμαθα αργότερα), καθηγητής ιστορίας στον Καναδα (αν κρίνω και απο το άλλο ανεκδιήγητο κωλομπότσι, τον Henry Makow, μπορεί ο Καναδάς να βγάζει γαμώ τις τραγουδιάρες, αλλά όσο για καθηγητές ανθρωπιστικών επιστημών, γάμησέ τα). Έφτασα μέχρι τέλος, ωσπου τα μάτια μου έπεσαν σε αυτό το κομμάτι.
(...όσοι είστε ειρηνιστές βολεψάκηδες, γραικύλοι, φωταδιστές και φραγκεμένοι προοδευτικάριοι σαν εμένα, καλά θα κάνετε να πάρετε αντιϊσταμινικά ή Imodium. Μπορεί να σας προκαλέσει ναυτία...)
"Η Βυζαντινή αυτοκρατορία υπήρξε θεοκρατία και συνεπώς πλήρης και αληθής άμεση δημοκρατία(sic), στο μέτρο που η αυτοκρατορία ήταν εκκλησία."
Εκεί έμεινα κάγκελο. Μπουκοτόν περλέ και ντεμισέ, δηλαδή; Απο που και ως που το Βυζάντιο των αλληλοσφαζομένων αυτοκρατόρων και των αλληλοξεκωλιαζομένων καλογέρων ήταν αληθινή δημοκρατία; Εγώ ήξερα σαν -όχι αληθινή, ούτε πλήρη, αλλά το πλησιέστερο σε- δημοκρατία το αρχαίο αθηναϊκό πολίτευμα. Έλεος, δηλαδή. Δεν πίστευα αυτό που διάβαζα, οπότε είπα να προχωρήσω, μήπως έβλεπα κάτι πιο λογικό.
Και μετά πέφτω σε αυτό το κομμάτι:
"Ισως όμως ο καιρός πλησιάζει και της πολιτικής αναβιώσεως της απανταχού Ορθοδοξίας στην Ελλάδα και σε όλη την έκταση της Ενδιάμεσης Περιοχής(sic), όπου μπορεί να εμφανιστεί ένας Μέγας Κωνσταντίνος για να αναλάβει - καθαριζόμενος κοντά στον πνευματικο του γέροντα(sic) - την θεοκρατία της Ορθόδοξης Πολιτείας, υπο την πνευματική καθοδήγηση του Αγίου Όρους. Διότι μόνο αυτή η θεοκρατία θα είναι σε θέση να καταργήσει τον δυτικό πολιτισμό(sic). Για τούτο είναι πολύ σημαντικό, όλοι οι ορθόδοξοι να καταλάβουν το μάταιο των προσπαθειών της τρίτης ιδεολογίας(=φασισμού) και να οδήγηθούν προς το νέο τούτο πολίτευμα, αποκλειστικά και μόνο απο την Ορθοδοξία.
Μια θεοκρατική κυβερνηση θα έχει υπουργούς και πρωθυπουργό οι οποίοι θα παίρνουν πολιτικές αποφάσεις κατόπιν εξαγνισμού με προσευχές και πνευματική καθοδήγηση(sic) από γέροντες μοναχούς του Αγίου Όρους. Φυσικά τα μοναστήρια και οι μοναχοί καθόλου δε θα μετάσχουν στην πολιτική(sic)."
Σφεντόνισα το βιβλίο στην άλλη άκρη του δωματίου, ενώ το συνόδευα με φράσεις συνουσίας σημαντικές με αντικείμενο την έδρα του και τους μαλάκες που του την έδωσαν, την θεία του, την Παναγία του και την ορθοδοξία του.
Την άλλη μέρα πήγα και αγόρασα το "Κατα Γαλιλαίων" του Ιουλιανού και τον "Αληθή Λόγο" του Κέλσου.
Υ.Γ. : Πολύ θα ήθελα να μάθω σε τι διαφέρουν οι πιο πάνω απόψεις από παρόμοιες απόψεις των Αμερικανών φονταμενταλιστών. Προκαταβολικά σας δηλώνω ότι τα επιχειρήματα "Επειδή η δυτική Χριστιανοσύνη έχει απωλέσει την επαφή με τη θεότητα ένώ η ορθοδοξία όχι" και "Ο φονταμενταλισμός καλέι στη συμμόρφωση με ηθικό κώδικα ενώ η ορθοδοξία καλέι στην ένωση σε μια αγαπητική κοινωνία προσώπων" ισοδυναμούν με το επιχείρημα "Δεν είναι σκατό, η θειά μας το'χεσε" και άρα απορρίπτονται εξ'αρχής ως έωλα.