Shinto, bushido, bullshido...

(* junta dialect filter=on irony=on katharologia=light*)
Σύμφωνα με το Σιντό, την παραδοσιακή Ιαπωνική θρησκεία, που είναι βάση του κώδικος των Σαμουράι, κάθε ζωντανό και μη ζωντανό όν κατεχεται από ένα θείο πνεύμα, το κάμι. Φυσικά ο υπουργός μας της δημοσίας τάξεως, ο Βύρων-σαν (πως λέγαμε Ντάνιελ-σαν στο Καράτε Κίντ;) είναι εξοικειωμένος με την ιδέα.

Ειναι λοιπόν φυσικό και αναμενόμενο τα κάμι της ζαρντινιέρας και του μοτοποδηλάτου (πιθανότατα ιαπωνικών) σε ένδειξη υποστήριξης στον ένδοξο μεταφραστή του Μπουσιντό να στράφηκαν ενάντια στον αναρχικό και θρασύδειλο Κύπριο φοιτητή, ο οποίος μάλιστα τόσο θρασύδειλος ήταν, ώστε βόγγαγε σαν γύναιο αντί να δεχθεί το σωφρονισμό του σιωπηλός και γενναίος, και όχι μόνο, αλλα επιθυμούσε να πιάσει με τα ματωμένα του χέρια τους Σαμουράι του Βύρωνος-σαν και να καταστρέψει την ωραία του εμφανιση, η οποία ωραία εμφάνιση κατά το Χαγκακουρέ είναι καθήκον του πολεμιστή Σαμουράι.

Ορθώς και ανδροπρεπώς λοιπόν έπραξαν οι έλληνες Σαμουράι του Βύρωνος-σαν και στο πνεύμα της αλήθειας που πρέπει να διαπνέει τον έλληνα πολεμιστή -Σαμουράι ανακοίνωσαν ότι η ζαρντινιέρα και το μηχανάκι ήταν υπεύθυνα για τον τραυματισμό του φοιτητή, όπως και ήταν.

Αυτά, για να σωπάσουν οι κακοήθεις γλώσσες των δειλών.

(*junta dialect filter=off katharologia=off self_regulation=on irony=random*)

Είδα τα σαράντα πρώτα δευτερόλεπτα του βίντεο στη Βαβυλωνία με το στανιό, παραπάνω δεν άντεξα.
Μου χαμογέλασε τόσο πλατιά η χούντα κληρονομική δημοκρατία μας και με θάμπωσαν τα σκυλοδοντάκια της...

Οι χαμογελαστές χούντες και τα ψηφιακά πολυτεχνεία...(rant)

Η δόνα Ουτάνα Δε λα Δέξια δεν αλλάζει μυαλά ούτε χούγια, απλά όσο γερνάει πονηρεύει και κρύβεται καλύτερα. Ξεπατικώνει κόλπα απο την αριστερά, κανει μεταγραφές και δανείζεται τσιτάτα γιατί απο τη φύση της είναι ανίκανη να ψάξει, να αναρωτηθεί και ν'αμφισβητήσει - πραγματα απαραίτητα για να βρεθεί το καινούριο, το αλλιώτικο, το βελτιωμένο. Μόνο να κλέψει μπορεί, να προσεταιριστεί και να αλλοιωσεί. Σκοτώνει την πρωτοπορία της εποχής της ή περιμένει να πεθάνει και μετά φοράει τη μορφή και τη γραμματεία της πεθαμένης πρωτοπορίας- καλη ώρα σαν τον πάγουρα, αυτό το μυστήριο καβουράκι που περιμένει να ψοφήσει το σαλιγκάρι της θάλασσας για να φορέσει το άδειο του κοχύλι.

Έτσι έκανε ο ανιψιός του Κριτία και μέγας κωλογλείφτης των απανταχού τυρράνων της ελληνικής μεσογείου, ο Αριστοκλής που ξέρουμε σαν Πλάτωνα, ο ξινός αριστοκράτης, που ανακάτωσε τον Σωκρατικό λόγο και την αμφισβήτηση των πάντων με τις ιερατικές αρλούμπες για τον κόσμο των ιδεών που μπορούν να δούν μόνο οι εκλεκτοί βασιλείς-φιλόσοφοι, στους οποίους φυσικά ανήκε ο ίδιος. Έτσι έκανε ο Σαούλ Παύλος, που πήρε τον επαναστατικό λόγο των Εσσαίων και των Ζηλωτών και τον μετέτρεψε στο πιο ολέθριο εργαλείο καταπίεσης που είδε η ανθρωπότητα (και μη μιλήσει κανείς για τον 'Υμνο στην Αγάπη'- το χρύσωμα στο δηλητηριασμένο χάπι ήταν). Έτσι έκαναν και οι φωστήρες μετα την επανάσταση που μετέτρεψε το όραμα του Ρήγα και του Κολοκοτρώνη για ελεύθερα, δημοκρατικά Βαλκάνια πολυεθνικά και πολυθρησκευτικά στην Μεγάλη Ιδέα (που μας έκατσε στο λαιμό και στο τέλος μας έπνιξε) . Ετσι κάνουν οι θεοκράτες των ΗΠΑ που αντάλλαξαν το επικούρειο όραμα για ζωή, ελευθερία και ευτυχία στον κάθε πολίτη με το άρρωστο μίγμα θεοκρατικής τυρρανίας και πλουτοκρατικής laissez-faire-για-τους-λίγους ασυδοσίας.

Οι χούντες πονηρέψανε, τα ελεεινά ιερατεία το μάθανε το μάθημά τους. Είναι πολλές οι τρεις και μισή χιλιάδες χρόνια, ακόμα και για το χοντρό καύκαλο και το ερπετίσιο μυαλό της δεξιάς- της κάθε δεξιάς. Το πήρανε χαμπάρι οι χουντες -οι ιεροί σύνδεσμοι των {εκλεκτών/ ποιοτικών/ αγίων/ περιουσιων/ αγνών}- ότι με τη βία πιά δεν κουλαντρίζεται η πλέμπα. Πολλά θα είχε να πει γι'αυτά ο ιδεολογικός ηγέτης του νεοσυντηρητισμού, ο οπαδός του Πλάτωνα (γιατί δεν εκπλήσσομαι;) Λέο Στράους.

Οι σημερινές χούντες δεν φοράνε πηλίκιο στρατιωτικού, ούτε μιλάνε σε βλαχοκαθαρεύουσα, ούτε χορεύουν τσάμικα. Ούτε μιλάνε εντελώς ανοιχτά για "Ελλάδα Ελλήνων Χριστιανών"* και για "Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια" - αυτά δεν πουλάνε προς το παρόν. Οι σημερινές χούντες χαϊδεύουν την πλέμπα με το ένα χέρι και με το άλλο της περνάνε χειροπέδες και της αρπάζουν τη μπουκιά απ'το στόμα. Κι όλα με το χαμόγελο στο στόμα.

Οι χούντες μας δεν είναι πια δικτατορίες, ούτε έχουν κεφαλή έναν μονάρχη φανερό, έναν πατερούλη του κράτους. Οι πατερούληδες είναι δυο τρείς, απο δυό τρία τζάκια πορφυρογέννητα. Διαλιέχτε, διαλιέχτε: Κωστάκης ο Βους, Γιωργάκης ο Τρίτος ο Μακρύτερος ή Θεοδώρα η Ωραία; Α, οι άλλοι δυό έχουν στραβά γονιδια (η μια δεν έχει χρωμόσωμα ψι -και πώς θα την πηδήξει την Eλλάδα, μου λέτε;- και ο άλλος έχει αίμα των μυσαρών εβραίων-φτού κακα), τον Κωστάκη τον Βού που είναι έλληνας πατριώτης και έχει και γυναίκα γιατρίνα. Είδατε, δεν είμαστε δικτατορία, διαλεγετε τον πρωθυπουργό σας. Ο ιερός σύνδεσμος όμως δεν πρόκειται να φύγει, εκεί θα είναι και θα επιλέγει πρίν απο σας για σάς. Αλλά εσείς διαλέγετε και ψηφίζετε, άρα έχουμε δημοκρατία, ναι;

Οι χούντες μας δεν έχουν λογοκρισία φανερή - είπαμε, δεν δίνουν στόχο. Δεν έχουμε λογοκρισία, έχουμε "αυτορρύθμιση" και συμβούλια που μοιράζουν πρόστιμα όταν οι εκπομπές προσβάλλουν "την καλαισθησία και τα χρηστά ήθη" των πολιτών της χώρας. Και προφανώς εξοντώνεται ο μικρός σταθμός-οικοτεχνία του μουρλού μερακλή ή του δημου που δίνει βήμα στον κωμικό ή τον γκέι (τολμάει μετά να ξαναδώσει βήμα κανείς σε μειονότητα ή σε αντισυμβατικό δημιουργό;) ενώ ο σταθμός του μεγαλοκαναλάρχη που διαπομπεύει την βιασμένη μαθήτρια πληρώνει το φιλοδωρηματάκι του και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Και όλα με το χαμόγελο, όλα για το καλό μας. Για το καλό μας δίνονται επιδόματα στους υπαλλήλους της καταστολής και ξύλο στους εκπαιδευτικούς. Για το καλό μας κλείνουν τους ακριβούς ξενώνες κακοποιημένων γυναικών των Γιατρών χωρίς Σύνορα και δίνουν τα δεκαπλάσια λεφτά στους θεομπαίχτες για να ξαναφτιάξουν αυτά που κλείσανε. Για το καλό μας μας δίνουν άμεσες φοροαπαλλαγές εκατόν εβδομήντα ευρώ και τα παίρνουν πίσω δεκαπλάσια απο τους έμμεσους φόρους. Για το καλό μας κλείνουν τις σχολικές βιβλιοθήκες και το cultureguide.gr - πως θα βουλώνανε τις τρύπες που άφησαν τα φορέματα της Αννούλας και της Μαρίας για τη Γιουροβίζιον; Και για το καλό μας προσπαθουν να ελέγξουν την επικοινωνία μας και την γνωση μας...

Ο τυρρανόφιλος ο Πλάτωνας (καλη ώρα σαν τον βασιλικό αναρχοχριστιανό** Τόλκιν***) μισούσαν την τέχνη, την τεχνολογία και την ζωντανή γνώση, τη γνώση που δουλεύεται και γίνεται εργαλείο και παιχνίδι και αφορμή για χαρά και δεός. Ο Πλάτωνας εξόριζε τους καλλιτέχνες απο την ιδανική πολιτεία του, φύλαγε το χειρότερο δηλητήριο στα γραπτά του για τους εικαστικούς καλλιτέχνες (ζωγράφους και γλύπτες) και θεωρούσε ότι οι τεχνίτες ειναι ανίκανοι να κυβερνήσουν. Ο Τόλκιν θεωρούσε ότι η ενασχόληση με την τεχολογία ήταν ένδειξη θανασίμου ελαττώματος στο χαρακτήρα και επιρρέπειας στο κακό. Η μόνη καλη γνώση γι'αυτούς είναι η νεκρή γνώση, η μόνη τέχνη το εμβατήριο που τραγουδά το μεγαλείο της φυλής και η ρητορεία του δεκάρικου πανηγυρικού και του εθνικού μύθου (το ζωτικό ψεύδος του Πλάτωνα και του Στράους).

Δεν είναι μόνοι τους, όλες οι χούντες μισούν την τεχνολογία, την επιστήμη και την ελεύθερη ανταλλαγή γνώσης και τρόπων επεξεργασίας της -ίσως να την μισούν και περισσότερο από το Δίκαιο που περιορίζουν την εξουσία τους. Να είναι τυχαίο ότι οι εξεγέρσεις κατά της Χούντας ξεκίνησαν απο τη Νομική (που μελετά το Δίκαιο) και το Πολυτεχνείο (που μελετάται η ζωντανή και εφαρμοσμένη γνώση) και όχι απο τη Θεολογική Σχολή; Δεν νομίζω... Και να είναι τυχαίο ότι η χούντα της Ταϋλάνδης στράφηκε νωρίς-νωρίς κατά του ανοιχτού λογισμικού; (ο Αλογοσκούφης δεν είναι μόνος του...) Δεεεεν νομίζω.

Και τώρα οι χαμογελαστές οι χούντες αρχίσανε να στραβοκοιτάνε το ίντερνετ και τα blogs. Ο Τσιπρόπουλος, ο εκδότης που απαιτεί κρατική παρέμβαση και την κεφαλή blogger επι πίνακι (δεν έχει σημασία αν την πήρε ή όχι, σημασία έχει ότι την ζήτησε), οι δημοσιοκάφροι-blogger που τον σιγοντάρουν και απαιτούν αυτορρύθμιση (ήτοι όλα τα blogs να συμμορφώνονται στους δικούς τους κανόνες σεμνότητας και κατα προτίμηση να τους γλείφουν αυτούς και τις απόψεις τους) είναι μονο η αρχή. Θα έχουμε κι άλλα στο μέλλον, ίσως χειρότερα.
Το δικό μας πολυτεχνείο είναι εδώ, μέσα στα καλώδια, ο ψηφιακός κόσμος που βγάζει τη γλώσσα και κουνάει τα δάχτυλα στον Πλάτωνα, που σαν μαλάκας συντηρητικός δεν κατάλαβε ότι η ζωή οχι απλώς αλλάζει, αλλά κάνει και πλάκα σε όποιον πιστεύει στην αιώνια τελειότητα. Αυτή την ωραία ψηφιακή ελευθερία τουλάχιστον, μην την αφήσουμε να μας την πάρουν. Τουλάχιστον εδώ δεν κινδυνεύει άμεσα η ζωή μας όπως τότε. Μήν αφήσουμε, ρε σεις, το "Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία" να ξεθωριάσει, όσο τα χουντόπουλα ξαναφρεσκάρουν το "Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια" και το "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών"...

Και επειδή έχουμε επέτειο αύριο, διαβάστε λίγη πατριδογνωσία, αρκετά σας έπρηξα... Και δεν έπιασα κάν τους χαμογελαστούς φύρερ της τεχνολογικής χαμογελαστής χούντας Γκέιτς και Τζόμπς στο στόμα μου, όπως ήθελα. Next time- αν υπάρξει με το καλό...


*γενικώς Δύση Δυτικών Χριστιανών Ανδρών Λευκών και Στρέιτ... το πιάνετε το νόημα νομίζω
**και απο προσωπική μου εμπειρία εκτός δικτύου και απο αφηγήσεις γνωστών μου που είχαν επαφές με τον αναρχικό χώρο, έχω σχηματίσει την χειρότερη εικονα για τους αναρχοχριστιανούς/ αναρχορθόδοξους. Οι ιντερνετικές αθλιότητες κάποιων πατερικών αναρχικών (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) δεν μου ήρθαν κεραμίδα- μέχρι που άργησαν, μπορώ να πω.
***"My political beliefs lean more and more to Anarchy (philosophically understood, meaning abolition of control not whiskered men with bombs) or to 'unconstitutional' Monarchy... Give me a king whose chief interest in life is stamps, railways, or race-horses; and who has the power to sack his Vizier (or whatever you care to call him) if he does not like the cut of his trousers."

Σωφρονισμός στην αγαπητική κοινότητα του ορθόδοξου Βυζαντίου...

(απομακρύνετε, παρακαλώ τους ανηλίκους από την οθόνη)

Ένα απόσπασμα απο τη "Χρονική Διήγηση" του Νικήτα Χωνιάτη (μετάφραση δική μου) για την τιμωρία του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Κομνηνού.

"Μετά απο κάποιες μέρες, με το δεύτερο μάτι βγαλμένο και καθισμένος σε ψωραλέα καμήλα διαπομπεύεται(θριαμβεύεται στο πρωτότυπο), με το κεφάλι πιο άτριχο και απο αυγού και ντυμένος με ένα μικρό κουρέλι, θέαμα ελεεινό που μας έφερε πηγές δακρύων στα μάτια. [...] και οι μέν τον χτύπαγαν στο κεφάλι με ρόπαλα, οι δε του μόλυναν την μύτη με ακαθαρσίες, αλλοι δε με σφουγγάρια του έχυναν στο πρόσωπο περιττώματα ζώων και ανθρώπων. Άλλοι δε, βωμολόχοι του εβριζαν τη μητέρα και τους γονείς. Ήταν και κάποιοι που του τρύπαγαν με σουβλιά τα πλευρά. Οι πιο ξετσίπωτοι τον λιθοβολούσαν και τον φώναζαν 'σκυλί λυσσασμένο'. Μια γυναίκα δε, ακόλαστη και πόρνη, αφού άρπαξε ένα τσουκάλι βραστό νερό από ένα μαγειρείο, του το άδειασε στο πρόσωπο. Και έτσι, αφού άτιμα διαπομπεύτηκε σε αυτή την γελοία παράσταση και εμπαίχθηκε σε αυτή την ελεεινή καμηλοκαβαλαρία, όπως τον ανέβασαν τον κατέβασαν και τον κρέμασαν από τα πόδια. [...] Αλλα ούτε και μετά απο το κρέμασμα απο τα πόδια τον άφησαν τον Ανδρόνικο, ούτε τον λυπήθηκαν, αλλά βγάζοντάς του το χιτώνιο του σακάτεψαν τα απόκρυφα και κάποιος αναίσθητος του έχωσε μακρύ ξίφος στα σωθικά απο το στόμα"

Αν είναι έτσι η αγαπητική σας κοινωνία, ευχαριστώ, να μένει το βυσσινάκι. Χίλιες φορές καλύτερα η καρμανιόλα της άθεης φωταδιστικής γαλλικής επανάστασης και δέκα χιλιάδες φορές καλύτερα η απανθρωπία του δικαιώματος...

(και σας υπόσχομαι, ορθοδοξοψυχια, ότι αν γίνει η στραβη κι έρθει ο καιρός σας και μου έρθετε με τον ψωρίτη ή το σαράβαλο να με θεατρίσετε, δε θα περιμένω να με ρίξετε σε κελί. Δεν ξέρω τι θα πάρω, μα το κουζινομάχαιρο, μα τη βαριοπούλα, μα δεν-ξέρω-κι-εγω-τι και πριν με θριαμβεύσετε θα κάνω τουλάχιστον έναν/μια/ένα δικό σας μέλος της θριαμβεύουσας, or I'll die trying.)

It's bitter to lose a friend to evil before losing him to death...

(γράμμα σε παραλήπτη που θέλω να μείνει ανώνυμος)
How much distortion of history, lies and prejudice in your soul...
I will cherish my initial misconceptions about you.
Abayo!

Ένα άτιμο πρόσωπο.

Η λέξις "Χούντα"

Η λέξις "χούντα", ώς και η έννοια αυτής έχει αγρίως δυσφημισθεί και κατασυκοφαντηθεί υπο των διεθνιστών αναρχοκομμουνιστών οπαδών και μισθάρνων οργάνων της νέας εβραιοσιωνιστικής τάξεως πραγμάτων. Ούτοι χρησιμοποιωσιν την λέξιν αυτήν ίνα δηλώσωσιν κατάστασιν καταπίεσης, ανελευθερίας και ελλείψεως αισθητικής. Και όντως, αυτόν ισχύει, πλην όμως αυτό είναι το θετικόν και επιθυμητόν ως θα δείξομεν παρακάτω.

Η λέξις χούντα είναι ιβηρικής προελεύσεως, γραφόμενη βαρβαριστί "junta". Οι ρίζες της προέρχονται απο την ρωμαϊκή λέξη "iuncta", παραφθορά της ελληνικής "ενωσις". Είναι λοιπόν η "χούντα" μία ένωσις, αλλα τι ένωσις, λέγω; Κατα παράδοσην, στην περήφανη ιβηρικήν χερσόνησον ήτις σθεναρά αντέστη και κατενίκησεν την ισλαμικήν βαρβαρότητα, την εβραϊκήν δολιότητα και τον αναρχοκομμουνισμόν, η εξουσία συχνότατα κατείχετο υπο μίας χούντας, μίας ιερής ένωσης ποιοτικών ανθρώπων, στρατιωτικών και πνευματικών ηγετών. Αυτή λοιπόν η ένωσις ασκούσε την εξουσία με χείρα σταθερά και σιδηρά, προστατεύοντας τους φιλήσυχους πολίτας της απο πάσης φύσεως αναταράξεις.

Εξ'ου λοιπόν και οι συκοφαντίες υπο των μισθάρνων οργάνων της ιλλουμινάτικης και νεοτάξ παρατάξεως. Λέγωσιν ότι καταπιέζονται επειδή μια χούντα δεν τους αφήνει να λασπολογώσι και να συκοφαντούσι ηθικά και σεμνά μέλη της κοινωνίας μας και επειδή δεν τους αφήνει να εμέσουν αηδείς βλασφημιας κατα των ιερων και των οσίων του έθνους. Λέγωσι ότι εγκληματεί η χούντα τη στιγμη που τους τιμωρεί δικαίως και παραδειγματικώς και τους αποκόπτει, ως αποκόπτονται αι σαπραι και δυσώδεις σάρκαι εκ του ασθενούς (ασθενήν έχομεν, εις γύψον τον εβάλαμεν). Λέγωσι δε ότι δεν έχομεν αισθητικήν, επειδή δεν μοιραζόμεθα την εκφυλισμένην και γυναιώδη των αισθητικήν, επειδή η αισθητική ημών είναι αρρενωπή και μαχητική και εξυμνώσα την πολεμικήν αρετήν του έθνους ημών και αρνείται την κόπρον και τα περιττώματα.

Ως εκ τούτου έπεται ότι η διακυβέρνησις υπο ενός ιερού συνδεσμου ανθρώπων ποιότητος μόνο καλόν δύναται να επιφέρει εν τω τόπω. Είχομεν δε την ευτυχίαν στη χώρα μας να διακυβερνηθώμεν υπο ενός τέτοιου ιερού συνδέσμου επι μίαν επταετίαν, δυστυχώς όμως ο αχάριστος ελληνικός λαός προτίμησε τους σχεδιασμούς της νέας ταξεως πραγμάτων και την μυσαρήν civitas diavoli καταργώντας την αγίαν ορθόδοξο μοναρχίαν.

Ευτυχώς όμως, πλησιάζουσης της τεσαρακονταετίας, βλέπομεν στην αναρχικήν ευλογόσφαιραν πολλούς ποιοτικούς ανθρώπους, διαπνεόμενους από χρηστά ελληνοπρεπή και ορθόδοξα ήθη, οίτινες σχηματίζουσι άτυπους ιερούς συνδέσμους για την προστασίαν των ηθών στο διαδίκτυο. Ευχής έργον θα είναι, όπως συνεργασθώσιν με την φιλόχριστον ημών κυβέρνησιν - η Δεξιά του κυρίου- ήτις θα θέσει αυτόν τον ιερόν σύνδεσμον επικεφαλής της ελληνικής ευλογόσφαιρας δια να της βάλει τάξιν και να κυβερνήσει μόνο όπως ένας ιερός σύνδεσμος (χούντα) ημπορεί.

(Eίδατε; κάνω προσπάθειες να γίνω κι εγω μια ποιοτική blogger. Είναι εντάξει ή να κάνω και πολυτονικ..κ..κ..κ...κακά;
Συγγνώμη, μ'επιασε το τραύλισμα, με πιάνει καμμιά φορά όταν φοβάμαι...)


Υ.Γ.: Αν δεν χτύπησε κόκκινο ο ανιχνευτής ειρωνείας, πηγαίνετε τον για σέρβις, μάλλον έχει πρόβλημα...
Υ.Γ.2: If it ain't any more fun doing, perhaps it may not be worth it any more....

Κάτσε καλά,Ρουσόπουλε!

Αυτοί δεν είναι απλώς άσχετοι με τη δημοκρατία τεχνολογία, είναι άσχετοι και με την τεχνολογία. Πως θα έλέγχεται ότι ένας blogger συντάσσεται με τον κώδικα δεοντολογίας; Για να φτιάξει blog θα πρέπει να σπονσοράρεται απο εκδότη; Να υπογράφει δήλωση μεταν... παρντόν συμμόρφωσης με τονκώδικα δεοντολογίας; Να παίρνει πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων; άδεια απο τον πνευματικό της ενορίας; Και άμα εγώ ανοίξω διαδικτυακά blog στην Αγγλία/ ΗΠΑ/ Ρωσία/ Γρενάδα/ Τουβαλού/ Στουδιαολουτονκωλολάνδη, πως θα ελέγχει αν τηρώ τον κώδικα δεοντολογίας; Ποιός θα τον ελέγχει; Τα νούμερo (*you know who*); Ποιός θα τον γράψει τον κώδικα δεοντολογίας; ο Χριστόδουλας; ο Ρουσόπουλος; η επιτροπή σοφών; ο Αβραάμ Πάπας; Οι επώνυμοι bloggers; Οι εκδότες;

Ο Τιούρινγκ να τους φωτίσει και να με βγάλει ψεύτρα, αλλά ικανούς τους έχω με τον νεοελληναράδικο πρωτοφασισμο τους να βγάλουν καναν νόμο σαν τον 3037/2002. Όχι τίποτε αλλο βέβαια, και ρεζίλι θα γίνουν (σαν πότε σε ξεβράκωσα και δεν ήσουν χεσμένος;) και μια τρύπα στο νερό θα κάνουν, γιατί η πληροφορία δεν φυλακίζεται. Πάντως, καλού-κακού κάντε μια επίσκεψη παρακάτω:

http://www.eff.org/Privacy/Anonymity/blog-anonymously.php
http://www.globalvoicesonline.org/?p=125
http://jturn.qem.se/2005/an-onion-a-day/
http://www.rsf.org/rubrique.php3?id_rubrique=542

Κι αν τέσσερα βουλγαρόπουλα βιάζανε μια ελληνοπούλα; (ή η τιμή τιμή δεν έχει)

Δεν τον πάω τον Μαστοράκη γενικώς. Δεν ξέρω αν φταίει το χαφιεδίστικο το παρελθόν του, το χλεχλέδικο φλωροκάδικο ύφος του, ή η εμφάνιση και η φωνή της μούμιας του φαραώ Ταχαμνά. Όμως, στο σημερινό το πρωϊνό, του έβγαλα το καπέλο για την παραπάνω ερώτηση:
"Αν τέσσερα βουλγαρόπουλα βιάζανε μια ελληνοπούλα, τι θα γινόταν;"

Πάντως όχι αυτό που γίνεται αυτό τον καιρό, με τους συγγενείς και φίλους των τσογλαναράδων να πηγαίνουν ομαδόν στον ανακριτή και να προπηλακίζουν αισχρά την κοπελιά και την τοπική κοινωνία να λέει ότι η μικρή πήγαινε γυρεύοντας. Στοίχημα ότι δεν θα προλαβαίνανε να φτάσουνε στον ανακριτή γιατί θα τα λυντσάρανε. Στοίχημα ότι θα βγαίνανε ολα τα ελληνόψυχα κι ορθοδοξόψυχα σκ4τ4 (εκτός και εντός διαδικτύου, ονόματα δεν λέω, είναι και sue-happy τα ορθοδοξοψύχια) για να λένε για τα αχάριστα κτήνη που βιάζουν την Ελλάδα στο πρόσωπο της ελληνοπούλας και να απαιτούν παλούκι, φωτιά και κρεμάλα.

Η ουσία είναι ότι τέσσερα καθάρματα βιάσανε μια κοπέλα. Τέσσερα καθήκια δηλώσανε εμπράκτως ότι το να ξύσουν μια φαγούρα στο κ4υλ1 τους ήταν σημαντικότερο απο τη θέληση ενός σύνανθρώπου τους, ότι μια εκσπερμάτωσή τους αξίζει περισσότερο απο την αξιοπρέπεια ενος συνανθρώπου τους, ότι οι γυναίκες υπάρχουν μόνο σαν ψ0λ0θήκαρα και είναι υποχρεωμένες να δίνουν όλες τις δυνατές τρύπες σε όποιον μαλάκα τις επιθυμεί ακόμα κι αν δεν έλκονται σεξουαλικά απο αυτόν. Ειδικά μία αλλοδαπή μετανάστρια που εξ'όρισμού ανήκει στους υπανθρώπους και εξ'ορισμού ύποπτης ηθικής, αν όχι εκκολαπτόμενη πόρνη, είναι πολλαπλά υποχρεωμένη να διαθέτει το σώμα της για την ικανοποίηση του αυτόχθονα αφέντη.
Κοντολογής, η επιθυμία και η θέληση της γυναίκας είναι ασημαντότητες. Το μόνο που έχει σημασία είναι να ικανοποιηθεί ο αφέντης. Αυτό είναι το νόημα του βιασμού. Δεν είναι έγκλημα πάθους, ούτε κάτι φυσικό. Είναι έκφραση κακοήθους εγωϊσμού και λαγνείας για εξουσία πάνω στον άλλο.

Ας πάω τώρα σε μια παρόμοια περίπτωση: Στα λυκειακά μου χρόνια υπήρξε πολύ έντονη φημολογία ότι έγινε παρόμοιο περιστατικό στην πόλη μου. Τότε δεν είχαμε τόσους μετανάστες, οπότε οι πρωταγωνιστές ήταν ντόπιοι. Το περιστατικό κουκουλώθηκε για να διαφυλαχθεί η τιμή της παθούσας και των νεαρών - που, και καλά, κινήθηκαν απο πάθος... Είναι κοινό μυστικό ότι η πλειοψηφία των βιασμών αποσιωπάται, γιατί αλλιώς η τιμή της γυναίκας διακυβεύεται.

Προσέξτε τη λέξη: ΤΙΜΗ. Η γυναίκα είναι αγαθό με ανταλλακτική αξία, αρα έχει ΤΙΜΗ. Ο άνθρωπος στην ελληνική κοινωνία με τις βυζαντινές, αγαπητικές (μ.χ.*), ορθόδοξες καταβολές δεν έχει δικαιώματα σαν άτομο και ανεξάρτητη οντότητα (φτου κακά, αθεος διαφωτισμός και εκκοσμίκευση!) αλλά σαν πρόσωπο (πρόσοψη δηλαδή) και δούλος του θεού έχει ΤΙΜΗ. Είναι δηλαδή αγαθό με ανταλλακτική αξία η οποία χάνεται αν χαθεί η έξωθεν καλή μαρτυρία η αν χρησιμοποιηθεί κατά απρόβλεπτο τρόπο. Η γυναίκα που δεν είναι παρθένα δεν μπορεί να δώσει εγγυημένα παιδιά του συζύγου, αρα είναι κατώτερης ποιότητος αγαθό στην κοσμοθεωρία αυτή - άσε που είναι και μεταχειρισμένο αγαθό**. Ο βιασμός είναι έγκλημα τιμής (κατέστρεψες το αγαθό μας, το "πολύτιμον" του θηλυκού μας) και όχι βάναυση άσκηση δύναμης και προσβολή της αξιοπρέπειας. Τώρα, για μια κοπέλα αλλοδαπή, εκκολαπτόμενη πόρνη ("προσεχώς βουλγάρες", δεν το θυμάστε;) και άρα δημόσια και δωρεάν, χωρίς τιμή δηλαδή, ποιός νοιάζεται;

Ο Ραφαηλίδης έχει κάνει κάποιες πολύ σωστές παρατηρήσεις για τα παραπάνω στην "Κωμικοτραγική Ιστορία του Νεοελληνικού Έθνους". Παρατηρούσε ότι στον πολιτισμένο Δυτικό Κόσμο** προστατεύόταν -τουλάχιστόν μέχρι πρότινος- το δικαίωμα πρόσβασης στην εργασία που θα παρέχει αξιοπρεπή επιβίωση ενώ στην Μεταβυζαντινή Ντίσνευλαντ το όνομα-τιμή- που θα άνοιγε μια θέση υπαλλήλου ή προμηθευτή στο δημόσιο (ή έναν καλό γάμο για τις γυναίκες). Δεν το έχω πρόχειρο το βιβλίο, άρα επιφυλάσσομαι για την ακριβή μεταφορά.

Για σκεφτείτε το: Δεν υπάρχουν ευκαιρίες να αποδείξεις την αξία σου, γιατί δεν έχεις αξία αλλα τιμή. Δεν σε σέβονται γιατί απέδειξες με τα έργα σου ότι αξίζεις το σεβασμό αλλά γιατί έχεις ψηλή τιμή και πουλάς καλά στην κοινωνική αγορά. Το ίδιο για τους ανθρώπους, το ίδιο για τα ιδεολογήματα, το ίδιο για τους κανόνες με τους οποίους θα δρας. Γι'αυτό έρχονται οι αυταρχίδες και μου λένε να σέβομαι πράγματα εξ΄ορισμού. Όχι, ρε αυταρχίδες! Για να σεβαστώ κάτι, πρέπει να μου αποδείξει ότι πρέπει να το σέβομαι και απόδειξη δεν είναι το "Ο μπαμπάς σου/Ο θεός/Το ευαγγέλιο/Ο Αβραάμ Πάπας/Ο Μποτισάτβα Καραπαπάρα το είπε". Απόδειξη είναι τα έργα και τ'αποτελέσματα(πως το'πε το -πολυ σωστό- ο Γιεσούα Μπέν Παντίρα; "Το δέντρο το καταλαβαίνεις απο τον καρπό του").

Μου ζητάτε να σεβαστώ την ηθική της αγνής(μ.χ.) ελληνικής επαρχίας και όχι μόνο, που βλέπει σαν έγκλημα π.χ. τις ερωτικές σχέσεις μεταξύ συναινούντων ομοφύλων, σαν ασημαντότητα τον ομαδικό βιασμό μιας αλλοδαπής μαθήτριας και θάβει όπως η γάτα το σκ4τ0 της την κοινωνική παθογένεια πίσω απο τη δολοφονία ενός (αλλοδαπού) παιδιού; Βλέπω την ηθική της ελληνικής επαρχίας στο Κωσταλέξι, στην Βέρροια, στην Εύβοια, στην Ερμιόνη (αλήθεια, θυμάστε τον Δουρή;) και δεν την βλέπω άξια σεβασμού...

Μια παχιά, μυρωδάτη κουτσουλιά - και πολύ της είναι.


Υ.Γ. Εγραψε και ο γατοβασιλιάς για την υπόθεση, απο άλλη σκοπιά, και για άλλη μια φορά του βγάζω κι αυτουνού το καπέλο. Δεν βαριέσαι, τίποτε δεν έχει μια σημασία και μόνο. Το άλφα δεν είναι μόνο άλφα, είναι και μέλος της Άριαλ(ή της Τάιμς, η της URW ή δεν ξέρω τι), και τυπωμένο ή γραμμένο ή πίξελ στην οθόνη, και πρώτο στη σειρά του, και μετεξέλιξη του σημιτικού άλεφ, και μαύρο σύμβολο σε άσπρο φόντο και χίλια τόσα πράματα μαζί..


*συντομογραφία του "μη χειρότερα" ή του "μη χ3σω" - διαλέγετε και παίρνετε.
** Εξ'ου και το θέμα της παρθενορραφής - σε ιατροδικαστικό εγχειρίδιο που έπεσε στα χέρια μου αφιερωνόντουσαν σελίδες επι σελίδων στο πώς ανιχνεύεται "η δολία αυτή μέθοδος".
***Οι θεοκράτες του Αμερικανικού Νότου δεν πιάνονται, πιο πολύ συγγενείς αντιλήψεις στις ρωμέικες έχουν, καταπώς μου φαίνεται...