Όταν, πρίν δυο χιλιάδες εφτακόσια χρόνια, η μέρα έγινε νύχτα και πάλι...

Χρημάτων ἄελπτον οὐδέν ἐστιν οὐδ᾽ ἀπώμοτον
οὐδὲ θαυμάσιον, ἐπειδὴ Ζεὺς πατὴρ Ὀλυμπίων
ἐκ μεσημβρίης ἔθηκε νύκτ᾽, ἀποκρύψας φάος
ἡλίου λάμποντος. ὑγρὸν δ᾽ ἦλθ᾽ ἐπ᾽ ἀνθρώπους δέος.
ἐκ δὲ τοῦ καὶ πιστὰ πάντα κἀπίελπτα γίνεται
ἀνδράσιν. μηδεὶς ἔθ᾽ ὑμέων εἰσορέων θαυμαζέτω,
μηδ᾽ ἐὰν δελφῖσι θῆρες ἀνταμείψωνται νομόν
ἐνάλιον καί σφιν θαλάσσης ἠχέεντα κύματα
φίλτερ᾽ ἠπείρου γένηται, τοῖσι δ᾽ ἦι δύνειν ὄρος.

--Αρχίλοχος

Ζήτω το Εικοσιένα (φέρτε μου κι άλλα ληγμένα)...

"Σαν σήμερα με το θεο εμίλησε η παρθένα
για να γεννήσουν το Χριστό και το Εικοσιένα"
--Ανώνυμος

Εθνική και θρησκευτική εορτή υποτίθεται ότι έχουμε αύριο και θα μας πρήξουνε τα ούμπαλα. Πες-πες απο τότε που θα μπούμε στο σχολείο, το έχουμε όλοι πιστέψει - όχι πως θέλαμε και πολύ να πιστέψουμε, παιδάκια ήμαστε- το "Για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία". Σαν να λέμε ότι έμαθε ο ουρανός που θα κρατούσαμε ομπρέλες και άρχισε να βρέχει. Πλήρης αναστροφη αιτίου και αποτελέσματος δηλαδή.
Η Ελληνική Επανάσταση, όπως και η Γαλλική και η Αμερικανική ήταν κοινωνικές επαναστάσεις που γεννήσανε εθνικά κράτη και εθνική συνείδηση, όχι τ'ανάποδο. Για την ακρίβεια, η Γαλλική και η Αμερικανική επανάσταση που είχαν μια σοβαρή εσωτερική δυναμική γέννησαν εθνικά κράτη, η Ελληνική επανάσταση που ήταν η μικρή τους αδερφούλα, έμεινε καχεκτική από τα παράσιτα που έκρυβε στα σπλάχνα της και γέννησε με εμβρυουλκό το τερατάκι που λέγεται νεοελληνικό έθνος.
Πρίν τη Γαλλική και Αμερικανική επανάσταση δεν υπήρχε εθνικό κράτος ή εθνική συνείδηση, υπήρχαν μόνο αυτοκρατορίες και βασίλεια, με έναν "ελέω θεού" ηγεμόνα επικεφαλής, που έπαιζε το ρόλο του διαιτητή μεταξύ των μικροσυμφερόντων των διαφόρων ευγενών και της ανερχόμενης αστικής τάξης* και που είτε ήταν με τον Πάπα και τα'βρισκε με τους Παπικούς είτε δεν ήταν και τα έβρισκε με τους Προτεστάντες. Ουσιαστικά αυτό που καταλαβαίνουμε σήμερα σαν έθνος ή η ιδέα του ενιαίου λαού με κοινή καταγωγή και κοινό πεπρωμένο είτε δεν υπήρχε, είτε ήταν πολύ νεφελώδες και αόριστο. Υπήρχαν μόνο υπήκοοι-δουλοπάροικοι που ανήκαν στη γη την οποία ο ηγεμόνας, σαν εκπρόσωπος του θεού, μοίραζε στους ευγενείς του. Χρειάστηκε καιρός για να δημιουργηθεί μια ευάριθμη τάξη ανθρώπων που δεν ήταν δεμένη με τη γη και τους ευγενείς (καθώς ζούσε και παρήγαγε στις πόλεις ή στις αποικίες) για να επανεφευρεθεί η ιδέα της πόλης, του ανεξάρτητου πολίτη και της δημοκρατικής εξουσίας.
Κάτι παρόμοιο γινόταν και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ένα μονοθεϊστικό-ισλαμικό κράτος, που είχε κολλήσει στην προβιομηχανική εποχή και δεν είχε κανένα λόγο να εξελιχθεί και να εκβιομηχανιστεί. Για να ευημερεί ένα κράτος με προβιομηχανική οικονομία, πρέπει να έχει μπόλικη, χαμηλά αμειβόμενη εργασία από "υπανθρώπους" ή δούλους. Προτιμότεροι είναι βέβαια οι "υπάνθρωποι" απο τους δούλους. Για τον δούλο πληρώνεις (αγορά, τροφή, στέγη), ο "υπανθρωπος" σε πληρώνει επειδή τον ανέχεσαι να ζεί. Ο παμπόνηρος Μωάμεθ εξασφάλισε για πάνω απο μια χιλιετία την ευημερία των διαδόχων του και των πιστών του, ανεχόμενος τους "Λαούς του Βιβλίου" ως "προστατευόμενους"-dhimmis. Έτσι δημιούργησε μια κάστα απο φόρου υποτελείς παρίες με μειωμένα δικαιώματα και αυξημένες οικονομικές υποχρεώσεις που θα είχε καθήκον να τρέφει και να προστατεύει τον Μουσουλμάνο προστάτη - οθωμανιστί νταβατζή. Ο παρίας για θρησκευτικούς λόγους -σε αντίθεση με το δουλοπάροικο- έχει πολύ λιγότερες πιθανότητες να ξεφύγει απο την κατάσταση του υπανθρώπου. Ο δραπέτης δουλοπάροικος έβρισκε στις πόλεις ελευθερία και αυτονομία, ο dhimmi όπου και να πήγαινε κουβαλούσε την σφραγίδα του παρία στη θρησκευτικότητά του. Και για να κρατηθεί αυτή η κατάσταση (και να μην αλλαξοπιστήσουν όλοι, οπότε που θα βρισκόντουσαν ζωντόβολα για να θρέψουν τους πιστούς;) οι ηγεμόνες του Ισλάμ διατηρούσαν τις θρησκευτικές εξουσίες και τους έδιναν ηγετικό ρόλο. Ο θρησκευτικός ηγέτης ήταν και ηγέτης των πιστών του, "μιλέτ μπασί".
Φυσικά αυτό δεν χάλασε τον Ορθόδοξο Ανώτερο Κλήρο. Καθε άλλο, τον βόλευε! Πρίν ο Πατριάρχης ήταν το παιχνιδάκι του Αυτοκράτορα, τώρα ήταν ηγέτης του "μιλετίου" των πιστών. Ο Γεννάδιος Σχολάριος θα ήταν χαζός αν δεν άνοιγε την Κερκόπορτα, όπως θα ήταν χαζός να δηλώσει "Έλληνας" αντί για "Χριστιανός" - εξουσία πάνω σε περισσότερους θα είχε στη δεύτερη περίπτωση. Προδότης και αναξιοπρεπής ίσως και να ήταν, μαλάκας όμως δεν ήταν. Και φυσικά και πολλοί απο τους υποτελείς του Αυτοκράτορα είτε έσπευσαν να εξισλαμιστούν είτε (αν αγαπούσαν τη ζωή τους, καθώς ο πιστός του Ισλάμ έχει ιερή υποχρέωση να πολεμά και να σκοτώνεται για τη θρησκεία του) απλώς πληρώνανε την προστασία και βγάζανε το σκασμό. Αν δεν έκαναν βλακείες και κρατούσαν το κοπάδι υποταγμένο, ο Πατισάχ δεν τους πίεζε ν' αλλαξοπιστήσουν (δεν συνέφεραν κιόλας οι πολλές-πολλές αλλαξοπιστίες**).
Αλλά, μια το εμπόριο, μια οι βιοτεχνίες, μια η Διασπορά και οι επαφές με τις νέες ιδέες της Ευρώπης, άνοιξαν και οι λαοί των Βαλκανίων τα ματάκια τους και είδαν κι αυτοί φώς και ξύπνησαν. Γιατί δηλαδή ο δεσπότης, ο κοτζαμπάσης και ο τούρκος αγάς να γαμούν και να δέρνουν; Τι παραπάνω είχαν π.χ. απο τον Κωσταντή τον καραβοκύρη που οι Άγγλοι τον βλέπανε σαν ίσο τους, τον Διαμαντή που τον παρακαλούσαν οι Φραντσέζοι να τους στείλει κόκκινο πανί, τον κυρ Γιάννη τον γιατρό που σπούδασε στην Ιταλία, τον Αντώνη που έπαιζε στα δάχτυλα την γνώση της εποχής; Τα νέα για εξεγέρσεις αρχίσανε να έρχονται, ο Σουλτάνος τρόμαξε και ο ανώτατος κλήρος έκλασε πατάτες. "Έχει γούστο να την πάθουμε σαν τους Λουδοβίκους και τον Πάπα" σκεφτήκανε, και να οι αφορισμοί, και να οι "Πατερικές διδασκαλίες". Αλλά κανένα ηφαίστειο δεν βουλώνεται με εστεμμένο φελλό, ακόμα και αν το στέμμα είναι η βαριά πατριαρχική μίτρα, με πανωκάπακο το φακιόλι του Πατισάχ.
Και έσκασε η Επανάσταση. Οι μικρομεγάλοι της εξουσίας (κλήρου και δημογερόντων) στην αρχή τα παίξανε, μέχρι που πήρανε χαμπάρι το τι έγινε στην Αμερική (ή τα σκεφτήκανε και μόνοι τους- δεν είχαν σκατά στο κεφάλι): Αντί να παίξουνε το χαμένο παιχνίδι των Τούρκων και να βρεθούνε μεταξύ του σφυριού και του αμονιού για γυρίσουν στα παλιά (να δίνουν στους Τούρκους το φόρο και να κρατάνε την μίζα), γιατί να μην μπούν επικεφαλής των επαναστατημένων και να παίρνουν αυτοί και τον φόρο και την μίζα; Λίγο ρίσκο και πονηριά ήθελε. Και να οι αλεπουδιές, και να οι ελιγμοί, και να οι υψώσεις των λαβάρων και να τα παραμύθια για "κρυφά σχολειά" (που μάλλον ήταν κρυφά από τους κοτζαμπάσηδες, οι οποίοι διατάζανε τους δημοδιδάσκαλους να διδάσκουν στα παιδιά των υποτελων τους χαμηλότερου επιπέδου μαθήματα απο αυτά που διδασκόντουσαν τα κοτζαμπασόπουλα) και "εθνεγερτικό ρόλο" της Εκκλησίας και "Έλληνες είναι αυτοί που πιστεύουν στο Χριστό"***. Και, λέγε-λέγε, τα πιστέψαμε κι εμείς.
Και χτίσαμε το έθνος μας και το κράτος μας πάνω στα παραμύθια και τα ψέματα. Στείλαμε τους φύσει ηγέτες μας άλλους στο χώμα(Ανδρούτσος, Καποδίστριας) και άλλους στη φυλακή(Κολοκοτρώνης) και ακολουθήσαμε τους προύχοντες που, όταν είδαν ότι δεν τους έβγαινε τελικά το παιχνίδι, μας πούλησαν όχι στους ομόδοξους Ρώσσους αλλά στους αβάφτιστους Άγγλους, οι οποίοι δίνανε και την καλύτερη μίζα****. Και απο κεί και πέρα παίζαμε το ρόλο του μικρονταβά που έκανε τις βρωμοδουλειές του μεγάλου και έτρωγε στη μάπα τα σκατά όταν ο μεγάλος έκανε τη μαλακία. Και όπως όλοι οι νταήδες και οι ψευτοπαλληκαράδες που όσο πιο σκατάδες είναι, τόσο πιο πολύ πιστεύουν ότι είναι έξυπνοι, ωραίοι, απο καλή γενιά και προπάντων μετριόφρονες, έτσι κι εμείς πιστεψαμε όλους τους μύθους που πλάσαμε για τον εαυτό μας.
Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι: Ο μύθος και το παραμύθι έχουν θέση -και πολύ μεγάλη θέση- στη ζωή. Η φαντασία πρέπει να ρίξει τις ρίζες της στα περιττώματα του ορθολογισμού για να βγάλει τα λουλούδια της τέχνης, της ποίησης και της φιλοσοφίας. Το παιδί, του οποίου οι λογικές λειτουργίες δεν έχουν ακόμα αναπτυχθεί, που πρέπει να μάθει κάποιες βασικές αξίες και να ενταχτεί στην κοινωνία, μόνο με το παραμύθι θα μπορέσει να τις μοιραστεί. Όμως, όταν ενηλικιωνόμαστε, πρέπει να εγκαταλείψουμε τη σκέψη και το ναρκισσισμό του παιδιού (ο κόσμος μου χρωστά αυτό που θέλω, ο καλός μπαμπάς και η καλή μαμά θα μου τα δώσουν γιατι με αγαπάνε) και να πάρουμε την ευθύνη για τον εαυτό μας. Και όπως με τις πορδές αυγά δεν βάφονται, με το "να πάρουμε την Πόλη και την Αγια-Σοφιά" εθνικό κράτος δεν χτίζεται. Ιδίως αμα οι πολίτες του κράτους νομίζουν ότι θα πάρουν την Πόλη και την Αγια-Σοφία επειδή τους τα έγραψε ο Θεούλης και άρα δεν χρειάζεται να βρούν ούτε το πώς θα τις πάρουν, ούτε γιατί τις χρειάζονται, ούτε τι θα τις κάνουν άμα τις πάρουν, ούτε το πώς θα καταφέρουν να μην χάσουν ότι έχουν στο χέρι στην προσπάθειά τους να τις πάρουν.
Μήπως ήρθε ο καιρός, αφου την κάναμε που την κάναμε την επανάσταση και γίναμε έθνος, να ενηλικιωθούμε σαν εθνικό κράτος σιγά-σιγά (να δούμε τι γίναμε, τι θέλουμε και τι μπορούμε να κάνουμε καθαρά και χωρίς ιδεοληψίες), τώρα που πέφτουν τα τείχη και βγαίνουμε μαζί με τ'άλλα έθνη στον κόσμο χωρίς σύνορα;
Μηπως;


* όταν τον άφηνε το βεβαρυμένο του ιατρικό ιστορικό, εννοείται
** Σε γενικές γραμμές αυτό. Προσβολές του Ισλάμ ή απόπειρες προσηλυτισμού στο χριστιανισμό τιμωρούνταν παραδειγματικά -και τιμωρούνται και σήμερα.
***Θα ήταν απλώς για γέλια αυτή η αρλούμπα αν, εξαιτίας της, δεν χαρίζαμε στους Οθωμανούς Έλληνες στις συνήθειες και τη γλώσσα που είχαν την κακή ιδέα να μην αλλάξουν θρήσκευμα...
**** Και μετά μας κληρονομήσανε οι Γιάνκηδες and the rest is history...

Redmondιάδα τρίτη: Όταν αργεί ο πραματευτής, σκατένιες οι πραμάτειες του.

Έλα, Μπιλάκο!
Πότε είπαμε θα βγούνε τα Microsoft Vista;
Το 2006;
(*Αλογίσιο γέλιο*)

Ας σοβαρευτούμε λίγο, με σοβαρή εταιρεία έχουμε να κάνουμε. Δεν πειράζει μια μικρή καθυστέρηση. Έτσι κι αλλιώς, το σύστημα είναι σχεδόν έτοιμο, μόνο κάτι ψιλοπροβληματάκια, στην ασφάλεια, στην απόδοση και στους drivers έχει. Ασημαντότητες δηλαδή: τι να την κάνεις την ασφάλεια και την απόδοση αν το user interface δεν είναι λατέρνα λειτουργικό και ευχάριστο; Δεν είναι σαν τις ψηφιακά υποανάπτυκτες διανομές του Linux (φτου κακά!) για τους φτωχούς (φτου κακά δίς!) με το αφρικάνικο όνομα (φτου κακά τρίς!) που έχουν μόνο προβλήματα στα ψιλολοϊδια (ακώ καθυστέρηση έξι βδομάδες για ψιλολοϊδια!). Έτσι είναι με το σοβαρό λογισμικό: το καλό αργεί να γίνει, όπως γνωρίζει και ο βασικός προμηθευτής λογισμικού εφαρμογών του Ελληνικου δημοσίου.

Η μόνη ανησυχία είναι πάντως μην γίνουν πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα και δεν προλάβει να γίνει το deployment αυτού του εξαιρετικού λειτουργικού εγκαίρως. Δεν χρειάζεται ν'ανησυχούμε πάντως ότι το deployment θα ανασταλεί πλήρως, ακόμα και άν η νυν αξιωματική αντιπολίτευση αναλάβει την εξουσία...

Και άσε τους κακοήθεις να μονολογούν και να θυμούνται χυδαίες παροιμίες...
"Όταν αργεί ο πραματευτής, σκατένιες οι πραμάτειες του"
"Καράβι που αργεί, σκατά φέρνει"

Είναι ζωντανοί οργανισμοί τα χταπόδια, τα καλαμάρια και τα μύδια;

Μη βιαστείτε να απαντήσετε.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες του γνωστου site με τις μαλακίες, εφόσον το αίμα τους δεν είναι κόκκινο, αλλά μπλέ, είναι απλώς κινούμενα όντα και όχι ζωντανά, επειδή απαραίτητος όρος για τη ζωή είναι αυτή να βασίζεται στο αίμα, τα χταπόδια, τα καλαμάρια τα μύδια και τα οστρακοειδή δεν είναι ζωντανοί οργανισμοί.
Υπόψην πρίν βιαστείτε να γελάσετε με τα ξένα χάλια και σοφίσματα: την ίδια λογική χρησιμοποιούν και οι πιο αυστηροί ανατολικορθόδοξοι θρησκευτικοί κανόνες της νηστείας, σύμφωνα με τους οποίους τα χταπόδια, τα καλαμάρια και τα λοιπά θαλασσινα είναι επιτρεπτή τροφή για τη νηστεία επειδή δεν έχουν αίμα και άρα είναι
φυτά και όχι ζώα.*
Με την ίδια βέβαια λογική, όπως παρατήρησε και ο καλός καθηγητής, εφόσον και τα έμβρυα δεν παράγουν αιμοσφαιρίνη μέχρι την πέμπτη εβδομάδα κυήσεως, δεν είναι ζωντανοί οργανισμοί (όπερ έδει δείξαι)**.

*Τελικά οι ανατολικορθόδοξοι φονταμενταλιστές και οι αμερικανοί φονταμενταλιστές έχουν πολλά-πολλά κοινά.
**Για να αποδειχθεί άλλη μια φορά ότι οι λογικές αυθαιρεσίες σχεδόν πάντοτε έρχονται και μας χτυπάνε μπούμεράνγκ.

Bonus Post - Πώς να αποκτήσετε το δικό σας αγιο λείψανο.

Σαν καλή μαγισσούλα και γνώστρια αποκρύφων τεχνών, θα σας αποκαλύψω, σε γενικές γραμμές, έναν τρόπο για ν'αποκτήσετε κι εσείς το δικό σας άφθαρτο, άλιωτο και δυνάμει θαυματουργό λείψανο. Την τεχνική την γνωρίζει η καθολική εκκλησία και την έχει χρησιμοποιήσει σε ούκ ολίγες περιπτώσεις.
1) Βρίσκετε το κατάλληλο πτώμα. Θα ήταν παρακινδυνευμένο να προσπαθήσετε να δημιουργήσετε μόνος/η σας: οι νομικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι ολέθριες. Καλύτερα πάρτε κρυφά κάποιο αρκετά φρέσκο απο το νεκροταφείο ή περιμένετε κάποιον (κατα προτίμηση ευσεβή, αλλά δεν είναι αναγκαίο) ετοιμοθάνατο να καταλήξει. Τώρα βέβαια αν δεν είστε απλώς ένας ιδιώτης αλλά σημαίνον στέλεχος της εκκλησίας η απόκτηση ενος πτώματος θα σας είναι σαφώς πιο εύκολη και απροβλημάτιστη, αλλιώς χρησιμοποιήστε τα social engineering ταλέντα σας.
2) Ετοιμάστε το εργαστήριο: Προμηθευτείτε απαραιτήτως ένα στεγανό κιβώτιο και αρκετό πριονίδι. Συνιστάται επίσης να προμηθευτείτε αρκετά λίτρα αρωματικού ελαίου: το tea tree oil είναι φτηνό και κάνει καλή δουλειά. Μπορείτε να κάνετε και συνδυασμούς, αποφύγετε όμως το "Chanel No.5" ακόμα και αν ήταν της αρεσκείας του μακαρίτη - θα προκαλέσετε δυσμενή σχόλια. Αν έχετε το μέσο η τα social engineering ταλέντα προμηθευτείτε άγιο μύρο.
3) Η βρώμικη δουλειά αρχίζει. Κάντε ενα καλό κλύσμα στο πτώμα με νερό και κατόπιν με αρωματικά. Αυτό απομακρύνει τα περιττώματα και τους μικροοργανισμούς που θα ξεκινήσουν τη σήψη, ενώ ταυτόχρονα, μετά τη διαδικασία το πτώμα αντί να μυρίζει πτωμαϊνη, θα ευωδιάζει. Αφού τα εντόσθια καθαρίσουν, καλή ιδέα είναι ο τελευταίος υποκλυσμός να μείνει μέσα στο πτώμα για να ποτίσει καλά. Φράξτε το απηυθυσμένο με φελλό. Θα σας συνιστούσα να μην χρησιμοποιήσετε καουτσουκένια ή πλαστική τάπα, ούτε και butt plug γι'αυτή την περίπτωση, ακόμα κι αν τα έχετε πρόχειρα, ακόμα κι αν είστε σίγουροι ότι ο μακαρίτης ή η μακαρίτισσα τα λάτρευε - τα αιθέρια έλαια μπορεί να τα διαβρώσουν. Θα σας συνιστούσα επίσης να αφαιρέσετε το αίμα, και να το αντικαταστήσετε με υγρό ταρίχευσης με την προσθήκη ελαχίστου αρωματικού διαλύματος αν σας περισσεύει. Εαν είστε σίγουρος ότι τα ενδύματα του εκλιπόντος δεν πρόκειται να αφαιρεθούν και εάν δεν είστε σιχασιάρης καλόν είναι να αφαιρέσετε τα εντόσθια και να γεμίσετε την κοιλότητα με πριονίδι εμβαπτισμένο σε μύρο. Το άνοιγμα μπορεί να γινει με οποιοδήποτε κοφτερό εργαλείο (συνιστάται νυστέρι, ενώ στην ανάγκη μπορείτε να χρηιμοποιήσετε ένα πολύ ακονισμένο χασαπομάχαιρο ή ενα X-acto) ενώ για το κλείσιμο αρκεί μια σακορράφα και αρκετός σπάγγος, κατά προτίμηση καννάβινος.
4) Πλύντε καλά το πτώμα και αφού στεγνώσει καλά απλώστε μια στρώση κερί στο πρόσωπο. Μακιγιάρετε ελαφρά, ακόμα κι αν εν ζωη ο μακαρίτης ή η μακαρίτισσα λάτρευε το πιο έντονο μακιγιάζ.
5) Βάλτε το πτώμα στο φέρετρο και τοποθετήστε το φέρετρο σε μέρος ξηρό και δροσερό που μπορεί να σφραγισθεί αεροστεγώς. Ελάχιστα πρίν το σφραγίσετε, σφηνώστε στα δάχτυλά του ένα κεράκι ή ένα φύλλο χαρτι και ανάψτε. Το οξυγόνο θα καταναλωθεί και το πτώμα θα βρίσκεται σε σχεδόν ιδανικές συνθήκες μουμιοποίησης. Συνιστάται η προσθήκη ενός ή περισσοτέρων αφυγραντών, οι οποίοι είναι άμεσα διαθεσιμοι σε οποιοδήποτε κατάστημα εργαλείων και δομικών υλικών. Αν καταφέρετε μάλιστα να κάνετε τη διαδικασία το χειμώνα, στο κρύο, η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη.
6) Περιμένετε λίγους μήνες πριν ξεπακετάρετε το προϊόν. Με λίγη τύχη, το αποτέλεσμα θα είναι άψογο.

Συντήρηση:
1)Διατηρείτε το άγιο λείψανο σε δροσερό και ξηρό μέρος. Αν παρ'ελπίδα πρέπει να το τοποθετήσετε σε υγρά μέρη, καλύψτε το πολύ προσεκτικά με ένα λεπτό στρώμα κερί.
2) Για να διατηρήσετε την ευωδία, συνιστάται περιοδικά να απομακρύνετε την τάπα και να ξαναγεμίζετε δια του απηυθυσμένου το λείψανο με αρωματικό έλαιο. Δεν χρειάζεται πολύ. Προσέξτε να μην σας δούν - οι εξηγήσεις που θα έχετε να δώσετε θα είναι μάλλον πολύπλοκες.

Εγχώρια πρακτική:
Από όσο γνωρίζω, η εν λόγω πρακτική δεν χρησιμοποιείται απο την Ελληνικήν Ορθόδοξον Εκκλησίαν, τα θαύματα της οποίας είναι αυθεντικά.

Υ.Γ: Το παρόν είναι μια προσπάθεια ορθολογικής εξήγησης του φαινόμενου των μυροβλητών αγίων και των "θαυματουργώς" διατηρουμένων λειψάνων (με λίγο χιούμορ για να σπάσει το γκράν γκινιόλ του θέματος).

Τα θέλετε σε πακέτο, ή θα φάτε εδώ;

Για να σκάσουμε και κανένα χαμογελάκι: ένα μενού κινέζικου εστιατορίου με εμπνευσμένη αγγλική μετάφραση.

Redmond-ιάδα Δεύτερη: Ο Καραγκιόζης Υπουργός Οικονομικών.

Μήπως, εκτός απο τους ληστές και τους ψεύτες, θα πρέπει να αρχίσει να εμφανίζεται στο google πρώτος και ο Καραγκιόζης;

Θαυμάστε τον ογκόλιθο εθελοδουλείας, ξεπουλήματος και άγνοιας που εκστόμισε ο καραγκιόζης:
«Επίσης, νομίζω ότι πίσω από αυτές τις απόψεις σας κρύβεται και μια αντίληψη η οποία αν υιοθετηθεί, θα καταδικάσει τη χώρα στην ψηφιακή υπανάπτυξη για πάρα πολλά χρόνια, διότι όλοι ξέρουμε ότι το ελεύθερο λογισμικό έχει πολύ περιορισμένες εφαρμογές και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο ευρέως όσο άλλο λογισμικό.»

Το ελεύθερο λογισμικό έχει περιορισμένες εφαρμογές; Ω Βούδα, πως κρατάς τα τσιπάκια ξεβίδωτα; Έχει κάνει αυτός ο καραγκιόζης στο freshmeat να δει τι γίνεται απο εφαρμογές; Πέντε-δέκα την ημέρα κι εκατό την εβδομάδα, τουλάχιστον. Και σοβαρές εφαρμογές, όχι αστεία. Το εβδομήντα τοις εκατό των servers δουλεύουν με Apache (ανοιχτό λογισμικό) ενώ μόνο στο Μπουζουκιστάν ο apache αντικαθίσταται απο τον τρύπιο IIS.

Ψηφιακή υπανάπτυξη; Το ανοιχτό λογισμικό φταίει για την ψηφιακή υπανάπτυξη; Εγω το χαζό νόμιζα ότι για την ψηφιακή υπανάπτυξη φταίει το ξεπούλημα του τομέα των ελληνικών τηλεπικοινωνιών και της πληροφορικής σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες (θείος *χοχοχο*, Altec) (και όπου υπάρχουν ιδιωτικά η ψευτοδημόσια κοτζαμπάσικα μονοπώλια δεν υπάρχει ανταγωνισμός και εξέλιξη), οι απαγορευτικές τιμές των ψηφιακών νομοθεσιών και η ανεγκέφαλη νομοθεσία (ο 3037/2002 ακόμα ισχύει απο ότι ξέρω). Αλλά τι ξέρω εγώ;

Πάντως, κάτι μου θυμίζει η άποψη ότι το ανοιχτό λογιστικό υπονομεύει το μέλλον μιας χώρας... κάτι μου θυμίζει... Αλλα τώρα θα μου πείτε, εδώ η μπουρδελοεταιρεία βάζει λόγια στο στόμα του ΟΗΕ (Ταλώ, γι'αυτό το σκάνδαλο δεν θα μιλήσεις;), στην χώρα που δημιουργήθηκε απο τους νταβατζήδες για τους νταβατζήδες δεν θα επιβάλλει τι να πει;

Το θέμα το άνοιξαν πρώτοι ο Επίκαιρος εδώ (οπου θεούσος που χτυπάει συνήθως στο blog του γατόφιλου κυριούλη δίνει ρεσιτάλ μαλακίας) και το Ιστολόγιον εδω (όπου γνωστός και μη εξαιρετέος νεοφιλελεύθερος blogger επίσης δίνει ρεσιτάλ μαλακίας).
Διαβάστε κι άλλα από τον Ομέρ Βρυώνη εδώ, απο τον/την Unique fish εδώ.

Δεν γιορτάζω... (rant)

...και γιατί να γιορτάσω; Γιατί στο μέρος που δουλεύω αναγνωρίζεται στον άντρα συνάδελφο που προσελήφθη την ίδια μέρα με μένα ένας χρόνος έξτρα πλασματική υπηρεσία; Για τη νέα οικογενειακή νομοθεσία που αντί να προστατεύει τις κακοποιημένες γυναίκες και παιδιά προστατεύει την -μη χέσω!- οικογενειακή γαλήνη; Για το ότι αντί να δίνεται μια βαρβάτη επιδοτούμενη άδεια στις γυναίκες τα χρόνια που πραγματικά τις χρειάζονται τα παιδιά τους (τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους) τους δίνεται η πρόωρη σύνταξη τάχαμου-τάχαμου για το καλό της οικογένειας, αλλά ουσιαστικά για να τους κόψουνε την ήδη κουτσουρεμένη τους σταδιοδρομία; Για το ότι το ωράριο ξεχειλώθηκε (και αποθαρρύνει και ακόμα περισσότερες γυναίκες απο το να κάνουν παιδιά); Για το ότι κάποιες σταδιοδρομίες ακόμα μας είναι de facto απαγορευμένες; Για το ότι το σύστημα μας δίνει μια μέρα άλλοθι για να μας γ@μ@ει τη ζωή τις υπόλοιπες 364;
Δηλαδή οι κλωστοϋφαντούργισσες αγωνίστηκαν μόνο για να παίρνουμε καρτούλες και να βλέπουμε αντρικό στριπτήζ;

Α, μα πια!


Τεσπα, απο τους φίλους και τις φίλες μπορεί να δεχτω ευχές... :)

Εχω καιρό να κάνω σύνδεση στην Κωσταντίνα....

...γιατί πιστεύω ότι το blog της διαβάζεται ολόκληρο και post του δεν πετάς, αλλά το συγκεκριμένο post της μου μίλησε αυτό τον καιρο όσο τίποτε άλλο.

Πως να γράψετε λόγο-ροκφόρ σε ένα απλό μάθημα.

Πάρτε δίπλα σας ένα καλό ορθογραφικό λέξικο, έναν θησαυρό συνωνύμων, πιάστε την πένα σας στο χέρι ή καθήστε στο πληκτρολόγιο σας. Η χόστεςς του παγόσπιτου αποφάσισε να σας κάνει καλλιεπείς συντηρητικούς συγγραφείς και αρθρογράφους, έτσι ώστε να αποφύγετε τον κίνδυνο να γίνετε ένας dim79 ή ένας αστράπτων με όλη την σχετική έλλειψη κύρους και την ειρωνία που θα συλλέξετε. Ανάλογα με το ταλέντο σας και τις ικανότητές σας μπορεί να φτάσετε ή να ξεπεράσετε ιερά τέρατα όπως ο Κώστας Ζουράρις, ο Χρήστος Γιανναράς ή ο πατήρ Μεταλληνός. Δε σκάι ιζ δε λίμιτ.
Λάβετε και διαβάσετε.

• Η αλήθεια (ένας είναι ο θεός, η Ορθοδοξία η μόνη του αλήθεια και το Ορθόδοξο Ρωμέικο ο περιούσιος λαός του στους αιώνες των αιώνων) είναι μία, γενική, αιώνια, αναλλοίωτη και αδιαπραγμάτευτη και δεν υπάρχουν περιθώρια για εναλλακτικές ερμηνείες.
• Όταν τα γεγονότα αμφισβητούν την παραπάνω αιώνια αλήθεια μας, τα γεγονότα έχουν πρόβλημα και όχι η αιώνια αλήθεια μας.
• Ο μύθος που επιβεβαιώνει την παραπάνω αλήθεια μας είναι εξ'ορισμού πιο αληθινός απο τα γεγονότα και την φυσική πραγματικότητα που την αμφισβητούν.
• Ο μόνος σκοπός του λόγου, γραπτού και προφορικού, είναι να εξυμνεί την παραπάνω αδιαπραγμάτευτη αλήθεια και να κατακεραυνώνει τους αμφισβητίες.
• Επεται λοιπόν ότι εκείνες οι πλευρές του λόγου που πρέπει να καλλιεργηθούν είναι εκείνες οι οποίες θα δώσουν γλαφυρότητα, γοητεία και ομορφιά στο λόγο : τα πλούσια καλολογικά στοιχεία, η εκλεπτυσμένη έκφραση, η χρήση σπανίων (κατα προτίμηση ηλικίας τουλάχιστον πενήντα χρόνων και μήκους άνω των τεσσάρων συλλαβών) εκφράσεων, οι περικοκλάδες στο συντακτικό.
  
• Συνιστάται επίσης η χρήση της παπαδιαμαντείου καθαρεύουσας και του πολυτονικού, τα οποία τονίζουν την εντύπωση βαθιάς γνώσης και μόρφωσης που πρέπει ο λόγος σας να αποδίδει.
• Πολύ σημαντικό είναι να χρησιμοποιείτε τις λέξεις με την πιό απόκρυφη και σπάνια σημασία τους (λ.χ. το "αγαπητικός" όχι με την έννοια "γκόμενος" αλλά με την έννοια "αυτός που εκφράζει την αγάπη").
  
• Εξαιρετικά χρήσιμο είναι το ρήμα "καταφάσκω" στην μεταβατική και αμετάβατη του μορφή. Χρησιμοποιήστε το άφοβα. Το ίδιο και οι λέξεις "θέωση", "ένθεος", "πρόσωπο".
  
• Να τονίζετε έτσι ώστε να διασπώνται οι συνηχήσεις (π.χ. απανθρωπία αντί γι'απανθρωπιά). Μην παρασυρθείτε πάντως, η λέξη "πουστιά" παραμένει λούμπεν ακόμα και αν τονιστεί ώς "πουστία"
• Οι αντίπαλοι που χρησιμοποιούν λογικά επιχειρήματα, είναι φωταδιστές, προοδευτικάριοι και μίσθαρνα όργανα του άθεου διαφωτισμού, άρα αποτελούν fair game και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε στρατηγική και σόφισμα για να τους βουβάνετε.
• Η λογική είναι δημιουργημα παρηκμασμένων ειδωλολατρών και φτωχό υποκατάστατο της επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος (στην οποία η Ενδοξή μας Ορθοδοξία έχει το μονοπώλιο). Σαν τέτοιο είναι ένα ψυχρό πράγμα χωρίς καρδιά (εκτός από την φώτιση, η Ορθοδοξία του ρωμέικου -άντε και του ρώσσικου- έχει μονοπώλιο και στο συναίσθημα και την "καρδιά"), άρα δεν αξίζει το σεβασμό μας και μπορούμε να κάνουμε και χωρίς αυτή.
• Η αλήθεια μας είναι απόλυτα καλή. Τα εγκλήματα και τα λάθη της οφείλονται στις ανθρώπινες αδυναμίες των εκφραστών της. Απεναντίας οι αμφισβητίες της έχουν εξ'ορισμού λάθους, τα επιτεύγματά τους προέκυψαν από σύμπτωση και τα λάθη και εγκλήματά τους αποδεικνύουν το σφάλμα και την τύφλωσή τους.
  
• Ο Ρωμέικος (ελληνόφωνος ανατολικορωμαϊκός ορθόδοξος) πολιτισμός είναι ο υψηλότερος πολιτισμός της ανθρωπότητας σε κάθε επίπεδο: κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, καλλιτεχνικό, ακόμα και επιστημονικό. Αυτό δεν χωράει αμφισβήτησης. Στο κάτω-κάτω απο το Βυζάντιο έρχετα το μεγαλύτερο επίτευγμα της ανθρωπότητας: το πηρούνι.
  
• Αν αμφισβητήσουν κάτι απο τα παραπάνω, ψάξτε σε εξειδικευμένα βιβλία, τα ψιλά της Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα και τη Μυριόβιβλο (στην ανάγκη κάνει και ο "Ανώνυμος Απολογητής") και βομβαρδίστε τον με καμμιά εικοσαριά απόκρυφα ονόματα και τοπικές δόξες που ξεπερνούν τα κοινώς αναγνωρισμενα ονόματα (π.χ. "Τι να χέσει ο Λεοναρντο μπροστά στον Φώτη Κόντογλου και τον Μανουήλ Πανσέληνο;"). Αν σας επισημάνουν το άγνωστο ή το τοπικό των ονομάτων, επικαλεστείτε τη λογοκρισία των δυτικοφρόνων φωταδιστών, την οθωμανική κατάκτηση ή την κατάκτηση των σταυροφόρων.
• Χρησιμοποιήστε με μέτρο τις παραπομπές και τα αποσπάσματα που θα βρείτε στις παραπάνω πηγές και συνδέστε τα με δικά σας, προσεγμένα κομμάτια. Αν το "σεντόνι" είναι πολύ μεγάλο και αποτελείται μόνο απο ξένα κείμενα, θα προκαλέσετε τη θυμηδία.
• Μην ξεχνάτε, στον Ρωμέικο ελληνορθόδοξο πολιτισμό ανήκει ότι καλό, ευγενικό, γενναίο ή ριζοσπαστικό έκανε η ανθρωπότητα. Έπεται ότι ο Μάρξ, ο Λένιν, η Ρόζα Λούξεμπουργκ, ο Τσε Γκεβάρα, ο Άρης Βελουχιώτης, η Ρέιτσελ Κορί και ο Γιάννης Σερίφης είναι άγιοι και εκφραστές του Ρωμέικου ελληνορθόδοξου. Βέβαια, χρειάζεται κάποιο όριο: είναι λίγο παρακινδυνευμένο να προσθέσετε στους παραπάνω τον Σαντάμ, τον Οσάμα (ο Γιασέρ Αραφάτ πάντως είναι O.K.) ή τον Σάββα Ξηρό.
• Οτιδήποτε έχει σχέση με τη Δύση, και ειδικά με το Διαφωτισμό και την Γαλλική επανάσταση είναι εξ'ορισμού καταδικαστέο. Όσο κι αν το νιώθετε, όσο κι αν το βρίσκετε δικαιολογημένο, αποφύγετε να πείτε ότι "είναι του Σατανά". Χρησιμοποιήστε όρους όπως "τυρρανία της λογικής", "άρνηση του συναισθήματος", "άρνηση του υπερβατικού", "φωταδισμός", "αθεΐα", "μηχανιστική σκέψη".
  
• Γενικώς παρουσιάστε τον Διαφωτισμό και τις αρχές του σαν στείρα άρνηση και την (ρωμέικη) Ορθοδοξία σαν κατάφαση.
• Μην ξεχνάτε ότι εχετε ένα πολύ μεγάλο ατού στα χέρια σας: παίζετε με βάση το συναίσθημα. Η λογική, η γνώση και η αυτοδυναμία σκέψης και πράξης προϋποθέτουν ψυχική ενηλικίωση, προσπάθεια, προσωπική εργασία, κόπο και κίνδυνο για σοβαρά ναρκισσιστικά τραύματα. Και επειδή η φύση του ανθρώπου στρέφεται στα εύκολα, τα άκοπα και εκείνα που θα του δώσουν άκοπα την συναισθηματική ικανοποίηση, θα σας είναι πιο εύκολο να τον αγγίξετε.

Λοιπόν; Είστε έτοιμοι/ες/α;
Τι περιμένετε;
Γράψτε!

Redmondιάδα πρώτη επίσημη - Αληθινή(?) ιστορία

Το ξέρατε ότι στην χώρα όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα, η μαθηματική ικανότητα και η επιστημονική ακεραιότητα ενός σπουδαστή μαθηματικών μπορεί και να εξαρτάται απο το πόσο καλά μπορεί αυτός/ή να δουλέψει το M$-Word?
Με κάθε επιφύλαξη σας το μεταφέρω, γιατί δεν έχω κάποια δικτυακή επιβεβαίωση. Δεν έχω βέβαια και πολύ σοβαρό λόγο να αμφισβητήσω τον γνωστό μου που μου την αφηγήθηκε.
Φοιτητής του Ανοιχτού Πανεπιστημίου στο τμήμα μαθηματικών είδε τις εργασίες του να απορρίπτονται επειδή δεν ήταν δακτυλογραφημένες στο M$Word. Κατόπιν επιμονής του, και κατόπιν της υπόδειξής του ότι σύμφωνα με τον επίσημο κανονισμό λειτουργίας των σχολών του ΕΑΠ (ο οποίος υπερισχύει των επιμέρους κανονισμών των σχολών) μπορούσε να στείλει τις εργασίες του και ταχυδρομικώς, του έκαναν την εξαιρετική παραχώρηση να δεχτούν τις μέχρι τότε εργασίες του, υπο τον όρο οι επόμενες να τους αποσταλούν όπως τις ήθελαν (δακτυλογραφημένες στο M$Word).
Και ρωτάω λοιπόν, το μικρό και αθώο πτηνό:
1) Το παραδέχομαι, υπάρχει πρόβλημα ψηφιακού αναλφαβητισμού. Θα λυθεί με αυτό τον τρόπο;
2) Απο που και ως που η αρτιότητα μιας μαθηματικής εργασίας εξαρτάται απο το format στο οποίο αυτή παραδίδεται;
3) Απο που και ως που είναι υποχρεωμένος ένας σπουδαστής να είναι κάτοχος Η/Υ και να προμηθευτεί υπολογιστή και συγκεκριμένα προγράμματα (όσο κι αν έχουν πέσει οι τιμές των Η/Υ, οι δαπάνες για μια σουϊτα Office είναι σοβαρές) για να σπουδάσει μαθηματικά;
4) Αν ο φοιτητής χρησιμοποιεί άλλο λειτουργικό και άλλον επεξεργαστή κειμένου, οι εργασίες του αυτομάτως χάνουν κάθε αξία;
5) Γιατί θα πρέπει η εκπαίδευση και η μηχανοργάνωση μιας χώρας να εξαρτώνται απο μία και μόνο ιδιωτική εταιρεία; Αυτό δεν είναι μονοπώλιο; Τα ιδιωτικά μονοπώλια δηλαδή για κάποιο λόγο είναι καλά, ηθικά και έντιμα; Που είναι οι φιλελεύθεροι που σηκώσανε γη και ουρανό για τις πρακτικές του Ο.Τ.Ε.;

Δεν θέλω να ξεκινήσω απο τις τράπεζες και τους δημόσιους οργανισμούς που απαιτούν Internet Exploder για να δουλέψουν σωστά, δεν θέλω να πιάσω καν το γεγονός ότι η πιστοποίηση γνώσης χρήσης Η/Υ απαιτεί ECDL (ήτοι καλό χειρισμό των προγραμμάτων της συγκεκριμένης μπουρδελοεταιρείας) για όσους δεν έχουν πανεπιστημιακό πτυχίο προς το παρόν, με την προοπτική να γίνει σε λίγο υποχρεωτικό για όλους.

Δεν ρωτάω κάν για το άν το ECDL-Linux θεωρείται έγκυρο σαν πιστοποιητικό γνώσης χειρισμού υπολογιστών στο Μπουζουκιστάν...

Και για κερασάκι στην τούρτα:

Σαν το γάτο η καλή μας μπουρδελοεταιρεία, εμ γαμεί, εμ σκούζει κι απο πάνω ότι η Ε.Ε. την αδικεί...