Μετά τα δύο πρώτα κεφάλαια του Anthem της Ayn Rand...

Κάποια στιγμή έλεγα: Τι μου θυμίζει αυτή η πρόζα... Τί μου θυμίζει... Κάτι μου θύμιζε, κάτι πολύ γνωστό...
Και τελικά το βρήκα. Μου θύμιζε τον "Legolas"... Οοοχι τον Ορλάντο με το ντεκαπάζ, το διαβόητο fanfiction μιας Laura το οποίο ήταν τόσο χάλια που έχει γίνει κλασσικό... (κλίκ στο λινκάκι για να διαβάσετε το εν λόγω fanfiction - προσοχή, μην πίνετε ή τρώτε τίποτε όταν το διαβάζετε, δεν ευθύνομαι για κατεστραμμένες οθόνες και πληκτρολόγια...)
Αν θέλετε να διαβάσετε ιστορία αντιφρονούντα σε μια κολλεκτιβιστική ουτοπία που ψιλοστράβωσε και να χαρείτε και ωραία γραφή καλύτερα διαβάστε το Dispossessed ή για σοσιαλίζουσα δυστοπία το κλασσικό 1984. Μπροστα σε αυτά, το Anthem μου μοιάζει χαμένος χρόνος.

Απίστευτη Αθλιότητα...

Ποιό είναι το ασπόνδυλο μαλάκιο που έκανε μήνυση στον διαχειριστή του blogme? Αλήθεια, ποιό;
Μήηπως είναι ο γνωστός τηλεοπτικός glow-in-the-dark αστέρας και πλασιέ κοσμημάτων (και όχι μόνο) που απείλησε γνωστό σατιρικό blog με καταιγισμό ανωνύμων μηνυμάτων;
Και ποιός αλήθεια είναι ο ηλίθιος αστυνομικός διευθυντής που συνέλαβε τον διαχειριστή του blogme για υλικό ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥ; Ο ίδιος που συνέλαβε στην Κρήτη προγραμμματιστή για spam που βγήκε από τ'αντερα ενός hijacked υπολογιστή που δεν του ανήκε;
Ω Βούδα, πως καταφέρνεις και κρατάς τα τσιπάκια ξεβίδωτα και δεν εκσφενδονίζονται να μας βγάλουν τα μάτια;
Καλά-καλά Ίντερνετ δεν έχουμε και διαδικτυακή αστυνόμευση αποκτήσαμε... Έετσι είναι αυτά, απο μικρά πρέπει να τ'αστυνομέυουμε, προφανώς...
Και μη χειρότερα...

Φινίτο λα μούζικα, πασάτο λα φιέστα...

...βγήκε και ο ατσαλάκωτος στην νύμφη του Θερμαϊκού (μόνο το άνθος της πορτοκαλιάς της λείπει) ποε έχει και το μεγαλύτερο το όραμα -ένα όραμα ναααααα με το συμπάθειο, περαστικά σας οι θεσσαλονικείς, έφυγε απο την πατρίδα μου ο γαλάζιος ο κομμουνιστής κατα πως φαίνεται (αμήν!), χάσανε και τ'αρούρια (ααααμήηηηην!), κοντολογής καλό το πανηγυράκι και καλό κουράγιο στους Θεσσαλονικείς...

Όμως, στο Ευρωκοινοβούλιο ξαναβγαίνει στη φόρα το απίστευτο αίσχος του Μπολκενστάιν και δυστυχώς δεν το βλέπω να πάει άπατο σαν το αίσχος για τις πατέντες... Μήπως έχει κανείς καμμιά ιδέα για το τι θα κάνουμε;
Μήπως;
Γιατί μετά δεν θα προκάνουμε να σκεφτούμε με δεκατρείς ώρες δουλειά τη μέρα επισήμως (βάλε και τις έξτρα ώρες που θα μας βάζει να δουλεύουμε στη ζούλα ο καλός μας εργοδότης για το καλό της εταιρείας και δεν θα προλαβαίνουμε ούτε να κατουρήσουμε)...

Μόλις διαβάζω κάτι τέτοια ντρέπομαι για τη χώρα μου...

Και μετά λένε μερικοί-μερικοί πως είναι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.
Ε, α'στον κόρακα, πια!
Το ξέρετε ότι οι αρχαίοι Ελληνες (υποτίθεται πρόγονοί μας, αλλά πλέον δεν το πιστεύω) είχαν το να κακομεταχειρίζεσαι τον ικέτη που ζήτησε άσυλο σαν την μεγαλύτερη ασέβεια;
Αν ναι, ντροπή σας. Αν όχι, απόγονοι των αρχαίων και αρχαία μάντολες.
Ότι απο τα δυό και να ισχύει πάντως, μην και ξανακούσω περι αρχαίων Ελλήνων προγόνων για το επόμενο εξάμηνο τουλάχιστον.


http://sraosha.blogspot.com/2006/10/blog-post_18.html
http://deviousdiva.com/?p=208 (το κείμενο)
http://xpsilikatzoy.wordpress.com/2006/10/18/0118102006/ (η μετάφραση)

Το παγόσπιτο έχει τις κλειστές του αυτό τον καιρό...

...λόγω εκλογών(και μπλεξίματος με κάτι εκλογικές εκστρατείες συγγενών), συνεχών πάνω-κάτω στην πατρίδα, ιατρικών εξετάσεων, διαφόρων έξτρα στη δουλειά και γενικώς επίθεσης της αληθινής ζωής - ναι μωρέ, αυτό που υπάρχει όταν σηκώνουμε τα ματάκια μας από το πληκτρολόγιο και την οθόνη...
I'll be back soon.
Δεν θέλω να υποσχεθώ κάτι, αλλά θα ήθελα στην επιστροφή να κεράσω χάμπουργκερ απο την ιερή αγελάδα του Objectivism (τι, μόνο ο Χριστός και ο Μωάμεθ θα την πληρώνουν; ;) )...

Επειδή δεν έχω το κουράγιο να βρίσω σήμερα...

...πάρτε ένα τραγουδάκι αναγεννησιακό, ατμοσφαιρικό και μελαγχολικό, όπως ταιριάζει στον καιρό.

Ανωνύμου - Marizapalos (ερμηνευτές Clara Sanabras, Harp Consort, AndrewLawrence-King)

Ας γίνω νεοφιλελεύθερη τώρα...

Κατ'αρχάς δεν τα έχω με την Αστυνομία, ούτε και με τους αστυνομικούς. Ορισμένους κλάδους της μάλιστα (π.χ. τους τροχονόμους και την Ασφάλεια) τους εχω σχετικά σε υπόληψη -αν και τους μισώ λίγο όταν βρίσκω την κλήση. Με εξυπηρετούν, και κάνουν αυτό που τους ζητάει το δημόσιο, δηλαδή εμμέσως εγω που πληρώνω φόρους και άρα είμαι η εργοδοσία τους. Έχει καλώς ως εδώ;
Από εκεί και πέρα όμως, σαν εργοδότισσα συφιλιάζομαι τα μεγιστα όταν βλέπω τον εργαζόμενό μου να μοστράρει σιδερογροθιές στους συναδέλφους του -με την ευρεία έννοια- στο Δημόσιο, ν'ανοίγει το κεφάλι των ανιψιών/ξαδερφών/φίλων μου. Και συφιλιάζομαι ακόμα χειρότερα όταν βλέπω τον συνδικαλήσταρχό του με θράσος χιλίων πιθήκων όχι μόνο να τον καλύπτει αλλά να βγάζει και γλώσσα κι απο πάνω.
Ε, θα γίνω νεοφιλελεύθερη, στυγνή ανελέητη εργοδότισσα για χάρη του.

Στείλτε τους και τους δυό στο Καστελλόριζο να πουλάνε μαγκιά στους αχινούς.

Ή ακόμα καλύτερα σπίτι τους - τι μου φταίνε οι έρμοι οι αχινοί;

Εγω μπορεί να μην τις πάω τις γάτες...

...καθώς είμαι των σκύλων. Και τον γατοβασιλιά δεν τον πάω με τίποτε γιατί επιτίθεται και στους πιγκουϊνους ασυστόλως.
Όταν όμως γράφει κάτι καλό πρέπει να το επισημάνω...

Πουλάκια μου...

Καλά το λέγανε ότι ανεβάσανε στον υπολογισμό το ΑΕΠ προσθέτοντας και τα έσοδα απο επιλήψιμες δραστηριότητες προκειμένου να δώσουν παροχές...
Πάντως δεν είναι να απορεί και να εξίσταται ο καλός γιατρός απο το Βορρά για τις τόσες παροχές στην εκκλησία. Ενδειξη ευγνωμοσύνης είναι, γιατί, ως γνωστόν η εκκλησία έχει και μία άλφα συμμετοχή και παράδοση σε επιλήψιμες μεν, κερδοφόρες δε, δραστηριότητες... *γκουχΒαβύληςγκουχ*